Hamile kalmadan önce emzirmenin bu kadar önemli ve bu kadar zor bir şey olduğunu bilmiyordum. Benim için bebek belli bir süre emzirilirdi, annenin sütü azsa hemen formül süt verilirdi ve böylelikle çocuk anne sütü yerine formül sütle beslenir ve büyürdü. Bu benim çevremde hep böyle olmuştu. Çevremdeki her doğum yapan annenin sütü azdı ya da yoktu ve bebekler formül sütle büyümüştü. Zaten benim annemin de sütü yoktu ve formül sütle büyümüştüm.
İnternette çılgınca araştırmalarım sonucunda aslında annenin sütünün olup olmamasının onun kaderi olmadığını, istisnalar hariç her annenin sütünün olduğunu ve bunun arttırılabilir olduğunu anladım. Okuduğum bir kaç yazı sebat edersem bu işin altından kalkabileceğime inandırdı beni. Sezaryenle doğum yapmış olmama rağmen sütüm hemen geldi ve Begüm doğar doğmaz emzirme hikayemiz başladı. Tabi her zaman her şey güllük gülistanlık olmadı. Çevrenin doymuyor mama verin baskıları, Begüm'ün kimi zaman memeyi reddetme eğilimleri, litrelerce içilen sular, işe başlayınca sürekli süt sağmayla uğraşma, kaç cc içmeli hesapları vs. derken 18 ay Begüm'ü emzirdim.
Emzirmeyi bırakmadan önce bunu nasıl başarabileceğimiz konusunda en ufak fikrim yoktu. Hiç bırakabilecek gibi de değildik. Bir kere Begüm emerek uyuyordu, gece uyandığında emmeden sakinleşmiyordu, hafta sonu gündüz de emiyordu. Kısaca onun hayatında önemli bir yeri vardı ve ben bunu onun elinden almalı mıydım? yoksa doğru zamana o mu karar vermeliydi?
Doktora gidip de insülin direncinden dolayı ilaç kullanmam gerektiğini ve bu ilacı emzirirken kullanamayacağımı öğrendiğimde Begüm'le denemelere başlamaya karar verdim. İlk gün sabahtan akşama kadar artık onu emziremeyeceğimi, memenin uf olduğunu, bu gece birbirimize sarılarak uyuyacağımızı ama meme emmeyeceğini anlattım. Bu sadece bir denemeydi, eğer iş çığırından çıkarsa B planı olarak emzirmeye son vermeyi aşama aşama günlere yayarak ve onunla daha çok konuşarak yapacaktım. O gece nasıl olduysa ben de hala inanamıyorum emmeden uyudu. ( biraz da geç yatırdım aslında çok uykulu olduğundan sızdı sanırım) Gece bir defa kalkarak "memme" dedi, "yok annecim meme uf " dedim ve ikiletmeden sarılıp uyumaya devam etti.( Bu safhada bebeği memeden tiksindirmek için acı biber,sirke sürme, saç vs. gibi şeyler koymayı hiç doğru bulmadığımı da söylemeden edemeyeceğim) Ve 3. günün sonunda Begüm gece yatıp sabah kalkmaya başladı. Böylelikle emzirme hikayemiz ummadığımız kadar kolay sonlandı. Bir kez daha bebekle iletişimin, konuşmanın ne kadar önemli olduğunu anladım.
Bizim emzirme hikayemiz kolay başladı, kolay bitti (6 ekim 2011) Başta esas kız Begüm Özcan olmak üzere emeği geçen emzirmeyle ilgili bütün sitelere ve anne bloglarına teşekkürü bir borç bilir, bütün anne ve anne adaylarına sorunsuz mutlu emzirmeler dilerim.
İlk emzirme :)
14 yorum:
Çevremde hep böyle hikayeler duyuyorum, aslında "çok bağımlı" zannedilen bebekler bir yaşa gelince (seninki gibi 18-19 ay) her şeyi çok da güzel kavrıyorlar.
Darısı bir süre sonra bizim de başımıza diyorum.
Laçin; inan benim ve herkesin gözünde Begüm'ün emmeyi bırakması imkansızdı. Demek ki bazı şeyleri biz abartıyoruz gözümüzde ve bebekler düşündüğümüzden çok daha fazlasını anlıyorlar, o günden sonra o varken onunla ilgili de pek konuşmamaya başladım. Sana da vakti geldiğinde iyi şanslar:)
ay yazını okuyunca nasıl umutlandım anlatamam. oğlum 17 aylık ve aynen begüm gibi emmeden uyumuyor. gece 3-4 kez kalkıp 2 dakika da olsa emiyor, hatta son zamanlarda olayı abartıp yanıma yatıyor ve 8-9 kez meme istiyor.bazen uyurken, yatarak emziriyorum. aslında 2 yaşına kadar emzireyim diyorum ama hiç olmazsa gece uzun uyuması için ben de konuşmayı deneyeceğim bugün, bakalım ne olacak? :)
ALLEGRA'NDE; Açıkçası ben de hiç bu kadar hızlı bir kapanış beklemiyordum. Sen konuşmanı bir kaç güne de yayabilirsin,Meraklı Cüce blogunun yazarı Nihan öyle yapmıştı. O da çok kolay bıraktı. Ben de senin gibi uyurken çok emzirdim Begüm'ü. Karnını iyice doyur, biraz da geç yatır. Yanına suyunu da al belki süt yerine suyu kabul edebilir. Ben bütün kılıçları kuşanmıştım ama hemen barış bayraklarını salladı bizimki:)))
selamm
yeniyim ben:)
kızlarımız aynı yaşlardaymış.26 mayıs 2010 doğumlu ayşe ezgim.ben de sezaryenle doğurdum kızımı.hemen geldi sütüm.emmeye devam ediyoruz.nasipjse abisi gibi o da 2 yaşına dek emecek.işin ilginci oğlana nasıl bıraktırdığımı unutmuşum sizi okuyunca farkettim.ee 10 yaşında oldu sıpam.normal sanırım.
bırakış tarzınız ve begümün uyumuna bayıldım.face ve twitterda paylaşıyorum hemen yazınız.sevgiler.ve geçmiş olsun...
Sitare; Bloguma hoşgeldiniz :))Begüm 23 nisan doğumlu, abla yani:))) Ben ne yalan söyleyeyim artık sıkılmıştım, o gece sürekli kalkmalar, ben olmadan uyumamalar beni yormuştu. 18 ay yeterli diye düşündüm, ilaç alma durumu olmasaydı muhtemelen bıraktırmaya cesaret edemez 2 yaşına kadar beklerdim ama ilaç almam da bahane oldu işte. Bu arada oğlunuzu büyütmüşsünüz hatırlamamanız çok normal, demek ki çok zor olmamış ki sizinde aklınızda kalmamış. Begüm'e gelince çok hareketli olmakla beraber hiç beklemediğimiz anlarda bize olan uyumu bizi hep şaşırttı. Burada yine şuna geleceğim, en iyisi bebekle konuşmak, anlatmak, her şeyi anlıyorlar ve kafalarına yatınca yapıyorlar:))
Allahım ne kadar minik ne kadar tatlı :)) Allah bağışlasın canım..
İzleyicinim ve bol bol bu miniğin fotolarını bekliyorum!!
bana da getirebilirsin bak adres :P
http://www.nzlsyn.blogspot.com
canım cok bilgilendirici olmuş anne olunca söylediklerini dikkate alıcam :) ben kücükkken hatıladıgım memeden korkutarak bırakmaydı begümün konuşarak anlaması ve seni üzmemesi cok güzel :) insallah benimde bu kadar kolay olur :P dahaa cok cok uzun zaman var ama olsun :P
nasli_ ; O minik şimdi kocaman oldu 19 aylık bir genç kız:))Yorumun için teşekkürler.
Essu; Şimdi de memeden korkutarak bırakma yaygın ama ben doğru bulmuyorum. Aylarca belki de en sevdiği şey olan memeyi kötü bir şekilde görerek bıraksın istemedim, tercih meselesi tabi. Bebeklerin yaşadığı her an anne karnından başlamak üzere beyinlerine kaydediliyor buna gerçekten inanıyorum ben. Essu uzun zaman var deme, zaman o kadar çabuk geçiyor ki hamile kaldığım gün dün gibi ama Begüm 19 aylık olmuş bile:)
Bir anne adayı olarak yazı gerçekten faydalı oldu :)
Teşekkürler
www.margunundunyasi.blogspot.com
Bu da benim dünyam; anne adaylığı hayatın en güzel dönemi diyebilirim, mutlu bir hamilelik, sorunsuz bir doğum dilerim:)
çok süper bir yazı olmuş eline sağlık kızım 17 aylık ve ben de artık dayanamayacak durumdayım ama denemeye bile cesaret edemiyorum bu yazı beni çok motive etti teşekkür ederim sana
Eda; RİCA EDERİM:))) onlar değişikliklere bizden daha çabuk adapte oluyorlar, bunu birkaç kez gördüm, sanırım biz abartıyoruz bazı şeyleri.
Yorum Gönder