Missred's Diary

Westwing Home & Living

2011-12-16T14:00:00.001+02:00

Benim dekorasyona olan merakım kendi evimizi aldığımızda başladı. Taşınması 2.5 seneyi bulan bir süreçte ilgi alanım dekorasyon blogları, dergileri ve dekorasyon amaçlı alışveriş sitelerine kaydı. Şimdi moda alışveriş sitelerinden çok onları inceliyorum desem yeridir.
Bir süre önce yine böyle bir alışveriş sitesi ile ilgili bir mail aldım. Ve sizlere şimdi yazma fırsatı bulabiliyorum.

Westwing Home & Living Türkiye ile birlikte 20 ülkede faaliyet gösteren ev ve dekorasyon odaklı özel bir alışveriş kulübü.

Ev ve yaşam kategorisinde özenle seçilen ürünler %70'e varan indirimlerle üyelere sunuluyor
Ürün seçimleri tamamen stil editörleri tarafından yapılıyor
Ev ve yaşamla ilgili ilham veren fikirler sunan Westwing Dergi, yine profesyonel bir ekip tarafından hazırlanıyor.

Açılışlarına özel bizler için 50 TL ve üzeri alışverişlerde kullanılmak üzere 25 TL'lik indirim kuponu hazırlamışlar.

" www.westwing.com.tr/-blog " link'inden giriş yaparsanız indirimden yararlanabilirsiniz.

Bu arada Zeynep'in Evi blogunda da çok eğlenceli bir aktiviteyle hediye veriyorlar. Çay takımı kazanmak için buraya buyrun.

Herkese iyi hafta sonları.

1242. harami

2011-12-14T13:04:00.000+02:00

8 haftalık temel fotoğrafçılık eğitimini tamamlayarak ben de harami oldum sonunda. Bundan sonra 1242. harami kim diye sorarlarsa işte o benim :P
Ali Baba'ya çok teşekkürler.

Teşekkürler

2011-12-14T10:30:00.001+02:00

Hiç ummadığın anda gelen sürpriz nasıl da mutlu eder insanı üstelik bir de canın sıkkınsa yenmez tadından ama bu yeniyor hem de bayıla bayıla:)) Fotoğrafını çekene kadar biri çoktan mideye gitmişti bile. Teşekkürler Carte D'or :))

Begümce

2011-12-12T12:16:00.000+02:00

ümü-üzüm

abali-araba

şamşo-şampuan

cıbı-bıcı bıcı

akabi-ayakkabı

cibcib-civciv

dipti-bitti

kama-makarna

balli- balık

çobi-çorba

eme-ekmek

oku- kitap

otu-sandalye

Bunlar Begüm'ün kelime dağarcığının bizi güldüren kelimeleri, daha da var ama aklıma bunlar geldi, bazı kelimeleri de yavaş yavaş değiştirerek doğru söylemeye başladı. Çok basit iki kelimeli cümleler de kurmaya başladı yeni yeni. Derdini anlatamadığı zamanlarda da tam bir sinir küpüne dönüşüyor. Konuşmayı iyice sökmesini heyecanla bekliyorum. Bu arada 3 yaşına kadar çocukların tek kelime söylememesi bile doktorlar tarafından normal karşılanıyor artık. Ben 1 yaşındayken teyzem beni sinemaya götürürmüş, eve gelince de filmi anlatırmışım. Begüm'ü hiç düşünemiyorum zaten o kadar hareketli ki oturup da film izleyebileceğini hiç sanmıyorum.

Bu arada geçen hafta yoktum buralarda, ne takip edebildim ne de birşeyler yazmaya vaktim oldu. Annemle Begüm ufak bir kaza atlattılar. Bütün hafta onların yanındaydım. Neyse ki geçti, bitti. Geçen hafta çok kötü başlamıştı, bu haftanın benim ve herkes için güzel bir hafta olması dileğiyle:)))

Freud yaklaşımlı Cuma Yazısı

2011-12-02T15:40:00.000+02:00

Bugün cuma yazısı yazacaktım, aklımda bir sürü şey vardı, hepsi uçtu gitti. Sahi ben neden bahsedecektim? Begüm'den mi? Yorgun ve ne olduğunu anlamadan geçen günlerden mi ? Ailecek bir değişim ve dönüşüm dönemine girmemizden mi? Bir takım planlardan mı? Hiç olmadı şu bir türlü veremediğim kilolardan mı?

Yok yok ben konumu buldum, şimdi başlıyorum.

Daha aralık ayına girmeden herkeste bir telaş başladı. Yeni yıl telaşı! Herkes hediyelerini aldı, ağacını süsledi, yeni yıldan başka bir düşünce yok çoğu insanın kafasında. Ne yalan söyleyeyim imreniyorum böyle insanlara, işinin gücünün içinde bir de bunlara vakit ayırabilenleri takdir ediyorum. Daha çok da içinden gelerek yapanlara, yaptığında mutlu olanlara gıptayla bakışım.

Yeni bir yıla girecek olmak beni nedense heyecanlandırmıyor. Yeni yıla yeni başlangıçlar, yeni umutlar gözüyle bakamıyorum çünkü. Yanlış anlaşılmasın umutsuzca yaşayan, hayata dair beklentisi olmayan biri değilim ben. Aksine o kadar da çok planım var ki hayata dair. A planım, B planım ve daha fazlası... Ama şu her şeye bir mantıksal çerçevede bakışım yok mu? Bir gün deli olacağım diye korkuyorum. Bir gün önce neyse bir gün sonra da o olacak işte yeni yılda. Kutlamalar genelde başarıyla sonuçlanan bir olayın sonunda olmaz mı? Yılı iyi bitirdiysek biten yılı kutlayabiliriz ama başımıza nelerin geleceğini bilmeden neden kutlama yapıyoruz ki yeni yıl için? :))

Bu arada aklıma bir şey geldi çocukluğuma dair. Çocukken yılbaşında hep evde olurduk, yemekler yapılır, çerezler alınır, bir çok Türk ailesi gibi biz de televizyon başında yılbaşı programlarını izlerdik. Artık beynime neden öyle kodlamışsam yılbaşı demek kar yağması demekti. Aralık'ın 31'ini Ocak'ın 1'ine bağlayan gece kar yağardı (yağmalıydı) ama hiç de yağmazdı. O kadar dua ederdim, "bu gece kar yağsın" diye, gece durup durup camdan bakardım acaba kar başladı mı diye? Annemle babam anlatırdı kar yağmayacağını ama yok, ben inanmaz ve beklerdim daha doğrusu çok beklerdim:)

Sanırım çocukluğumda yaşadığım bu hayal kırıklığı beni yılbaşından, yeni yılın yeni umutlar getirdiği mottosundan soğuttu. Kar bile yağmayan yılbaşında ne yeniliği, ne umudu dimi ama?? (Karlar içinde girdiğimiz bir yıl bana yeni yıla dair bütün çocukluk şoklarımı unutturacaktır):))))

Yaşasın çocukluğa inme ! yaşasın Freud ! Yaşasın psikanalitik yaklaşım !

Source: etsy.com via Maryanne on Pinterest

Yukarıda "ben konumu buldum" dediğimde, aslında konu 2012 takvimleriydi, nereden nereye geldik!

Bütün bir sene bizimle masamızda duracak ya da duvarımızda asılı olacak takvimler için bir kaç güzel örnek buldum sizin için( üzerine tıklayıp kaynağını görebilirsiniz) Ayrıca baykuş merakı olanlar baykuşlu takvim yaratmak için sağdaki gagdet'e tıklayabilir ya da photoshop kullanarak kendinize özel bir takvim yaratmak için buradan buyurabilirsiniz.

Herkese iyi hafta sonları :)

P.S : Turkcell Blog Ödülleri'nde sanırım bugün son gün, biliyorum bütün oylar bana ama belki unutmuşsundur :P

Şunu bile yapamadım ya!

2011-11-30T14:36:00.000+02:00

Bunu gördükten sonra iş yerinde bir deneyeyim dedim ama son aşamada yıldızları iç içe geçirmeyi beceremedim zaten not kağıdına yaptığımdan bir tuhaf oldu ama yine deneyeceğim.

Bu basit mi basit etkinliği siz de yapmak isterseniz işte yapılışı

P.S : HANİ OLMAZ DA BELKİ BANA OY VERMEYİ UNUTMUŞSUNUZDUR DİYE HATIRLATAYIM DEDİM, SON 2 GÜN!!!

Kelebek etkisi

2011-11-29T12:16:00.000+02:00

Bu bendeki kelebek sevdası çocukluğuma dayanır. O zaman bir ansiklopedi vardı evde, renkli resimli ansiklopediydi hatta adı. O ansiklopedinin kelebeklerle ilgili rengarenk bölümüne hayranlıkla bakar, anneme hep o sayfayı okuttururdum. Yıllar sonra kelebek bir moda simgesi haline dönüştüğünde üzülmedim diyemem tıpkı mor rengin moda olması gibi. Mor da kelebek de sadece benimdi ve benim kalmalıydı:)

Dövme sahibi insanların farklı olarak nitelendirildiği ve benim açımdan gıptayla bakıldığı ilk gençlik yıllarımda eğer bir gün bir dövmem olursa bu kesinlikle kelebek figüründen olmalıydı. Gel zaman git zaman devir değişti, artık dövme ruhu diye bir şeyin kalmadığı, herkesin herkese dövme yaptırdığı ve sanırım 5 kadından 3'ünün kelebek dövmesinin olduğu bir dönemde ben de her şeye rağmen gidip kelebek dövmesi yaptırdım bir kaç sene önce, bir gün ikinci dövmemi de yaptıracağım ve bu yine kelebek olacak.

Kelebeklerin günlük hayatımızda aksesuarda ya da baskı olarak değil de dekorasyon öğesi olarak kullanılmasını daha çok tercih ediyorum. Ancak yine de aşağıdaki kolyeleri bana çocukluğumu, kelebek sevgimi yeniden hatırlattığı için çok sevdim. Eskiden her şey daha bir anlamlıydı sanki, her şey bu kadar tüketilmemişti.

Sizin de var mı böyle çocukluktan beri bağlı olduğunuz , anlam yüklediğiniz şeyler?

P.S.; Turkcell blog ödülleri oylaması hala devam ediyor, bilginize :)))

kaynak için fotoğraflara tıklayabilirsiniz.

kalemden kolye+broş

2011-11-28T14:34:00.000+02:00

İnsanın her objeye bir DIY projesi olarak bakması neden sonra oluyor acaba?

Bu insanlar böyle mi doğuyor yoksa sonradan mı oluyor?

Niye bazılarımız bu kadar yaratıcıyken bazılarımız da bundan eser yok?

Aklım çok karışık!! :P

Yapmak isteyenler buradan buyursunlar, gerçi bunun nasıl yapıldığını ben bile anladım:)

AMPUL

2011-11-28T12:21:00.001+02:00

Ampulun dekoratif amaçlı kullanımını seviyorum fakat ülkemizde ampul başka bir şeyi simgelediğinden evde dekoratif bile olsa görmek istemiyoruz, o kadar nefret etmişiz yani!

Yapmak isteyenler basit yapılışı için buradan bakabilirler.

Herkese bol ışıklı bir hafta diliyorum.

P.S.; Turkcell blog ödülleri oylaması hala devam ediyor, bilginize :)))

Atkısız, şalsız çıkmam abi!

2011-11-25T13:26:00.000+02:00

fotoğraflar; lookbook.nu, hel-looks.com, copenhagenstreetstyle.dk

Benim için kış demek sıkı sıkı giyinmektir ama evvela o boynu kapamak demektir. Üşümemek için şıklığımdan her türlü ödün veririm çünkü dişlerim takırdarken bilirim ki en sevdiğim elbisemle bile iyi hissedemem kendimi. Kimisi boğazlı kazak giyemez, sıkıntı basar, giyse de çekiştirip durur ben de kışın boynum açıksa hiç ısınamam, kalorifer ayağımın altında olsa yine üşürüm.

Hafta sonu hava sıcaklığı düşecekmiş. Sıkı sıkı giyinin, hasta olmayın benden söylemesi.

Herkese iyi hafta sonları :)

Bir devrin kapanışı

2011-11-25T12:50:00.001+02:00

Bir olayı sıcağı sıcağına yazmayınca geriye dönüp anlatmayı hiç sevmiyorum. Çünkü o an bana yaşattıklarını yitiren, duygusuz bir yazı oluyormuş gibi geliyor. Yine de bu benim anne kimliğim için çok önemli bir konu ve bahsetmeden geçemeyeceğim.

Hamile kalmadan önce emzirmenin bu kadar önemli ve bu kadar zor bir şey olduğunu bilmiyordum. Benim için bebek belli bir süre emzirilirdi, annenin sütü azsa hemen formül süt verilirdi ve böylelikle çocuk anne sütü yerine formül sütle beslenir ve büyürdü. Bu benim çevremde hep böyle olmuştu. Çevremdeki her doğum yapan annenin sütü azdı ya da yoktu ve bebekler formül sütle büyümüştü. Zaten benim annemin de sütü yoktu ve formül sütle büyümüştüm.

İnternette çılgınca araştırmalarım sonucunda aslında annenin sütünün olup olmamasının onun kaderi olmadığını, istisnalar hariç her annenin sütünün olduğunu ve bunun arttırılabilir olduğunu anladım. Okuduğum bir kaç yazı sebat edersem bu işin altından kalkabileceğime inandırdı beni. Sezaryenle doğum yapmış olmama rağmen sütüm hemen geldi ve Begüm doğar doğmaz emzirme hikayemiz başladı. Tabi her zaman her şey güllük gülistanlık olmadı. Çevrenin doymuyor mama verin baskıları, Begüm'ün kimi zaman memeyi reddetme eğilimleri, litrelerce içilen sular, işe başlayınca sürekli süt sağmayla uğraşma, kaç cc içmeli hesapları vs. derken 18 ay Begüm'ü emzirdim.

Emzirmeyi bırakmadan önce bunu nasıl başarabileceğimiz konusunda en ufak fikrim yoktu. Hiç bırakabilecek gibi de değildik. Bir kere Begüm emerek uyuyordu, gece uyandığında emmeden sakinleşmiyordu, hafta sonu gündüz de emiyordu. Kısaca onun hayatında önemli bir yeri vardı ve ben bunu onun elinden almalı mıydım? yoksa doğru zamana o mu karar vermeliydi?

Doktora gidip de insülin direncinden dolayı ilaç kullanmam gerektiğini ve bu ilacı emzirirken kullanamayacağımı öğrendiğimde Begüm'le denemelere başlamaya karar verdim. İlk gün sabahtan akşama kadar artık onu emziremeyeceğimi, memenin uf olduğunu, bu gece birbirimize sarılarak uyuyacağımızı ama meme emmeyeceğini anlattım. Bu sadece bir denemeydi, eğer iş çığırından çıkarsa B planı olarak emzirmeye son vermeyi aşama aşama günlere yayarak ve onunla daha çok konuşarak yapacaktım. O gece nasıl olduysa ben de hala inanamıyorum emmeden uyudu. ( biraz da geç yatırdım aslında çok uykulu olduğundan sızdı sanırım) Gece bir defa kalkarak "memme" dedi, "yok annecim meme uf " dedim ve ikiletmeden sarılıp uyumaya devam etti.( Bu safhada bebeği memeden tiksindirmek için acı biber,sirke sürme, saç vs. gibi şeyler koymayı hiç doğru bulmadığımı da söylemeden edemeyeceğim) Ve 3. günün sonunda Begüm gece yatıp sabah kalkmaya başladı. Böylelikle emzirme hikayemiz ummadığımız kadar kolay sonlandı. Bir kez daha bebekle iletişimin, konuşmanın ne kadar önemli olduğunu anladım.

Bizim emzirme hikayemiz kolay başladı, kolay bitti (6 ekim 2011) Başta esas kız Begüm Özcan olmak üzere emeği geçen emzirmeyle ilgili bütün sitelere ve anne bloglarına teşekkürü bir borç bilir, bütün anne ve anne adaylarına sorunsuz mutlu emzirmeler dilerim.

İlk emzirme :)

Babieskins Magazine

2011-11-24T14:13:00.000+02:00

Çocuk, çocuk modası, illüstrasyonlar ve muhteşem fotoğraflar için tıklayın pls.

Turkcell Blog Ödülleri

2011-11-22T13:40:00.001+02:00

Bu aralar yine bana kal geldi. Hep yazacak çok şey varken oluyor bu. Hangisini yazsam önce deyipte karar verene kadar bayat haber oluyor yazacaklarım ama bunu ivedilikle söylemeliyim çünkü belli bir tarihi var:))

Geçen gün söylediğim üzere 3 senedir blog yazıyorum ama bloglara yönelik hiçbir yarışmaya katılmadım şimdiye kadar. Bu sene ilk defa Turkcell Blog Ödülleri'nde kadın bloglarından ben de aday oldum.

Eğer diyorsanız ki "biz Aslı'yı ve blogunu seviyoruz, onun başarısıyla biz de övünmek istiyoruz " o zaman sizi sağda en üstte butona tıklamaya ve oy vermeye davet ediyorum. 3 Aralık'a kadarmış süresi!!!!

Bakalım beni ne kadar seviyorsunuz? :))))

Önemli not: Oyunuzun geçerli olması için kayıt olmanız gerekiyor. Yani sağ taraftaki oy ver butonuna tıklamanız ne yazık ki yeterli olmuyor.

Atatürk Arboretumu

2011-11-17T13:03:00.001+02:00

Yıllardır hep duydum,şöyle güzel böyle cennet diye gidenler hep ballandıra ballandıra anlattılar. Hafta sonu sadece üyelere açık olduğu için hiç heves etmedim avucumu yalayacağımı bildiğimden ama hep aklımın bir köşesindeydi. En sonunda bizim için 9 gün olan bayram tatilini fırsat bilerek o çok methedilen arboretuma gittik.

Fotoğraf çekmekten bitap düştüm, sağa gidiyorsun ayrı renk, sola gidiyorsun ayrı renk. Böyle kendimden geçtim, sıkı da giyinmiştim hiç üşümedim. Yanımıza yiyecek de aldığımızdan karnımız tok, sırtımız pek Arboretum'un tadını çıkardık. Bir de ormanda el ele gezdik liseli aşıklar gibi, çok romantik bir yer. Yanımıza Begüm'ü de almadık neyle karşılaşıcağımızı bilmediğimiz için. Hem bizim için de bir mola oldu arada da olsa Begümsüzlüğe ihtiyacımız olmuyor değil :))

Daha fazla fotoğraf için tıklayın. Bütün fotoğraflar bana aittir.

Blogum 3 yaşında

2011-11-15T17:00:00.000+02:00

Biraz önce tesadüf eseri fark ettim ki bugün blogum 3 yaşına girmiş. Düşündüm 3 senede hayatımda neler değişti diye. Hala aynı iş yerindeyim, hala aynı adama aşığım, ailemize 1 minik kız katıldı, yeni bir eve kendi evimize taşındık, diyet yaparken beni motive etsin diye açtığım blogum pek başarılı olamamış ki hala diyete başladığım 3 sene önceki kilomdayım.(Burada bloga haksızlık ediyorum çünkü o zaman gayet de güzel vermiştim kiloları)

3 sene sürekli yazamadım bloguma, hamilelik ve doğumla uzunca bir ara verdim, bazen vakit yoktu bazen blog yazma fikrinin saçma geldiği bile oldu. Bazen yazacak şey bulamadım, bazen o kadar çok şey vardı ki bahsedecek hangisinden başlasam bilemedim.

Blog sayesinde çok güzel insanlar tanıdım. Bir kısmıyla yüz yüze görüşme imkanım oldu, bir kısmıyla 40 yıllık dostmuşcasına mailleştik, bazılarıyla da yorumlarda buluştuk.

Ve işte 3 sene böyle geçti. Blog aleminin bir üyesi olduğum için çok mutluyum, bana kattıkları anlatmakla bitmez. Beni takip eden bütün dostlarıma, üzüntümde, sıkıntımda yanımda olan, fikir veren, fikir alan herkese çok teşekkürler.

Bloguma,bir nevi evime misafir olan herkese Türk kahvelerini takdim ediyorum:))) (Oh be çok önceden çektiğim fotoğraflara da daha anlamlı bir yer bulamazdım herhalde)

2011-11-15T08:37:00.000+02:00

Bu postu çok önceden hazırlayabilmek ve son cümlede "mutlaka gitmelisiniz" demek çok isterdim. Ancak tam sonunda yakalayabildiğim 12. İstanbul Bienali geçtiğimiz pazar günü bitti. Zor şartlar altında da olsa gittim ya derin bir oh çekmeyi hakettim sanırım. Bu arada zor şartlar ne mi?

Kapıda bekleyen bir bebek ve bir koca

Yetişilmesi gereken bir yemek olduğundan kısıtlı bir zaman dilimi

Fotoğraf makinasının arabada bırakılması

E zorun neydi o zaman derseniz? Bir sıfırdan büyüktür her zaman.

Yaklaşık 1.5 saate sığdırdığım İstanbul Bienali'nden bana kalanlar da aşağıdaki fotoğraflar;

Pek bir verimli bayram tatili:))

2011-11-14T11:54:00.001+02:00

9 günün ardından tekrar gerçek hayata merhaba. Anlatacak o kadar çok şey var ki nerden başlayacağımı bilemiyorum ve adaptasyon sorunu da had safhada:) Dinlendim mi? Tabi ki HAYIR. Yoruldum mu? Tabi ki EVET. Ancak yine de bütün yapılacakların üstünü çizmenin vermiş olduğu huzur ve mutlulukla her yanım ağrısa da içim rahat, kafam bomboş.

Bienale gidildi,

Atatürk Arboretum'u gezildi,

Fotoğraf kursuyla beraber Beyoğlu'nda çekim yapıldı,

Evde yapılacak bütün işler bitti.

Ayrıntılar pek yakında.

Bu arada sabah iphone'uma gelen mesajla Turkcell dergilik diye bir şey olduğunu öğrendim. Ve oradan Boyner Mecmua'yı inceleme fırsatım oldu. Ne güzel bir sayı hazırlamışlar moda sayfalarına bayıldım.Sonra link vermek için sitesine girdiğim de bir de Boyner Evde'yi gördüm. Hadi şimdi alın kahveleri, çayları sonra da tıklayın resimlerin üzerine.

Herkese iyi haftalar.

Bayram mesajlı cuma yazısı

2011-11-04T16:14:00.000+02:00

Bugün nedense çok mutlu, çok pozitif hissettiğim bir gündeyim. Hava bugün güneşli diye mi yoksa eşim sabah işe gelirken "ne güzel ya 9 gün kızım,sen ve ben" dedi diye mi bilmiyorum ama içim içime sığmıyor işte. Eğer "9 gün oh ne güzel dinleneceğim" diye düşünüyorsam avucumu yalarım, tecrübeyle sabit ömrü hayatımda hiçbir bayram tatilinde dinlenemedim ki ben, üstelik bizim akraba gezmelerimiz aynı mahalle sınırları içindeki 2 teyzemden ibaret olsa da (çünkü genelde insanlar bitmek bilmeyen akraba ziyaretinden yorulur bayramda) bayramların sonunda hep kurduğum cümle "hiçbir şey anlamadım, ne çabuk geçti 9 gün" dür.

Bayramda 2 planım var. Birincisi bitmek üzere olan 12.İstanbul Bienali'ne gitmek, diğeri de geçen gün kuzenimin gidip "burası tam bir fotoğraf cenneti" diye ballandıra ballandıra anlattığı Atatürk Arboretumu'nu gezmek. Hafta sonu halka açık olmayan arboretum umarım bayramda tatil edilmeyen perşembe veya cuma gününde açık olur.

Tabi ki ev içinde de yapılması gereken bir sürü iş var. Hepimizin dolaplarının bir elden geçmesi ve düzenlenmesi gerekiyor, dolapların-çekmecelerin dağınıklığına hiç ama hiç tahammülüm yok. Eğer ki aradığım şeyi bulamazsam bulana kadar dolabı aşağı indirecek ya da bütün çekmeceleri boşaltacak kadar obsesif olduğumdan böyle bir düzenleme şart bizim evde. Bu arada yapılacak genel temizlikten bahsetmiyorum bile, ona artık alıştım, hatta bu tatilde camları bile silmeyi düşünüyorum.

Bayram sonrasına bedenen yorgun bile başlasam kafamdaki yapılacaklar listesinin maddelerine çarpıları bir bir atmak beni rahatlatacaktır diye düşünüyorum. Begüm'le doya doya geçireceğimiz günler de ayrı bir mutluluk kaynağı :))

Herkese şimdiden bol dinlenmeli, bol eğlenmeli ve umarım güneşli bayramlar :)))

Ağladım, ağladım, yoruldum, sustum, sonra yine ağladım

2011-11-04T10:00:00.001+02:00

Az sonra zaman ayırırsanız okuyacağınız satırlar "Eylül 12'den Vurdu " adlı kitaptan alıntıdır. Beni o kadar etkiledi ki sizlerle de paylaşmak istedim. Öyle hayatlar var ki bilmediğimiz, tahmin bile edemediğimiz bu hayatlarla karşılaştığımızda tokat gibi çarpıyor yüzümüze gerçekler. İşte bunları okuyunca kendime geliyorum, şımarıklığı üstümden atıp silkeleniyorum ve şükrediyorum.

Mart ayı gelmişti ama kızım hala okumaya geçmemişti. Ödevlerini yapmamak için bir sürü bahane buluyordu. Elimden geldiğince ilgileniyor, çalışma şevki kazanması için çabalıyordum. Ancak hiçbir gelişme yoktu. Adeta inatla okuma-yazma öğrenmemeye çalışıyor gibiydi. Öğretmenliğin kazandırdığı bütün deneyimlerimi kullanıyor, hiçbirinin işe yaramadığını gördükçe paniğim artıyordu.

Kızımdan bir yaş küçük oğlum ve henüz yedi aylık bebeğim den çalabildiğim her dakikayı kızıma ayırıyor, ancak öğretmeniyle her konuştuğumda büyük bir düş kırıklığı ile eve dönüyordum. 'Kızım acaba geri zekalı mı' diye düşündüğüm oluyor, bu düşünceler yüzünden beynimin zonklamasını geçirmek için iki, üç tane ağrı kesici almak zorunda kalıyordum.
O soğuk mart akşamında, sönmeye yüz tutmuş sobanın yanında, kızıma heceleri söktürebilmek için uğraşırken, onun ilgisizliği kalan son sabrımı da tüketti. Ayların birikimiyle kızı mı omuzlarından tutup, silktim ve minicik yanağına hatırladıkça utandığım' bir tokat attım. Yanağı kıpkırmızı oldu. Şaşkın ama kızgın baktı. Ağlamamak için minik dudaklarını sürekli büküyor, bakışları kalbimin ötelerine doğru ok gibi ilerliyordu.
Sessizliği bozan ben oldum.
"Neden? Nazlıhan neden? Niçin okumayı öğrenmek için gayret göstermiyorsun? Sen aptal değilsin. Neden kendine aptalmışsın gibi davranılmasına izin veriyorsun?"
Bir an durdu, sonra sesinin bütün yırtıcılığı ve kiniyle, "Çünkü ben okumak istemiyorum"diye haykırdı. Kulaklarıma inanamıyordum. Yüksek tahsil yapıp, iyi bir geleceği olacağını düşledim biricik kızım, benim, ben öğretmen Emine Özgenç'in kızı "Okumak istemiyorum" diye bağırıyordu.
Hayal kırıklığı ve şaşkınlık içerisinde "Neden?" diye sorabildim.
"Çünkü ben senin gibi okuyup, öğretmen olup, çocuklarımı evde yalnız bırakıp işe gitmeyeceğim, Çalışmayacağım, Ben sadece anne olacağım."
Kızım konuşmuyor, adeta beni tokatlıyordu. Başım dönüyor, gözüm kararıyor, bu sözlerin gerçekten kızıma mı ait olduğunu anlamaya çalışıyordum. Evet bu sözleri bana yedi yaşındaki kızım söylüyordu. "İnsan şimdi bayılmaz da ne zaman bayılır" di ye düşündüm. Sanki, birden, gözlerimin önünde bir sinema perdesi açıldı ve acı bir film oynamaya başladı. Yozgat'ın Nohutlu Tepesi'nde, o her çıkışımda hiç bitmeyeceğini düşündüğüm yokuşun başındaki bir türlü ısıtamadığım evi hatırladım.
12 Eylül sonrası, eşimin (birçok insana yapıldığı gibi) hiç anlayamadığım bir tarzda ve sebepsizce tutuklanıp cezaevine götürülüşü. Aylarca tutuklu olduğu halde mahkemenin bir türlü başlamayışı. Yıllarca süren ve benim, eşimin neden tutuklandığını beraat ettikten sonra bile anlamadığım mahkemeler. Bakamadığım için dokuz aylık oğlumu Samsun'a, anneme bırakmam. Bakıcı ve anaokulu masraflarını karşılayamadığım için, iki yaşındaki kızımı her gün çalıştığım liseye götürüşüm. Yavrumun öğretmenler odasında koltuklarda uyuyuşu. Uykusunun en derin yerinde çalan teneffüs ziliyle yavrumun fırlayıp koltuklara oturuşu. Sonra müdürün beni çağırıp, "Bak Emine Hanım, biliyorum zor durumdasın ama seni gören herkes çocuğunu okula getirmeye başladı. Burası çocuk yuvası değil ki. Bir daha kızını okula getirme" deyişi. O günden sonra iki buçuk yaşındaki kızımı o koskoca, o sopsoğuk evde, yalnız başına bırakıp, dönene kadar kızımı koruması için Allah'a yalvarışlarım. Acıkır ve susar diye etrafa bıraktığım su bardakları ve yiyecekler. Her akşam eve döndüğümde yavrumu bir köşede battaniyenin altında büzüşmüş buluşum.
"Yavrum, iyi misin? Korktun mu?" diye sorunca, "Korktum, ağladım, ağladım, yoruldum, sustum, sonra yine ağladım" diyerek boynuma sarılışı. Bir film şeridi gibi geçiyordu gözlerimin önünden. Bir türlü filmin sonu gelmiyordu.
Nisan sonlarına doğru bir öğle paydosunda eve gelmiş ve zili çalmak zorunda kalmıştım.
O sabah telaşla çıkarken anahtarı evde unutmuştum. Ama çok dert etmemiştim. Nasılsa kızım evdeydi. Kapıyı açardı. Ama açmadı. Açmadığı gibi sesinin bütün gücüyle "Anne" diyerek ağlıyordu. "Kızım, ben annenim, aç kapıyı" dedikçe o "Hayır sen annem değilsin. Sen kurtsun. Beni yiyeceksin" diye feryat ediyordu. Ne söyledimse inandıramadım. Dinlediği bir masaldan etkilenmişti besbelli. Yavrum, minik yavrum korkuyor ve ağlıyordu. Yarım saat uğraşmış, ikna edememiştim.
Yapacağım tek şey vardı. Bir şekilde içeri girmek. Ama nasıl? Kapıyı kıracak gücüm yoktu. Nohutlu Tepesi'nde çilingir ne gezerdi. İçerde yavrum feryat figan ağlıyordu. Neden sonra alt kata inmeyi düşündüm. Kapıyı açan komşuma bir yandan olayları anlatıyor, bir yandan balkona doğru koşuyordum. Bir sandalye bulup balkona yerleştirdim ve üst kattaki evimin balkonuna ulaştım. Ben, 153 santimlik ufak tefek kadın, bir sandalye yardımıyla nasıl olup üç metrelik tırmanışı gerçekleştirerek, üçüncü kattaki evimin balkonuna ulaştım. Hala anlamış değilim. Sanki görünmeyen bir el beni yukarı çekti. Balkonun kapısı pek sağlam olmadığından, kilidi kolayca açıp içeri koştum. Kızım kapının dibine oturmuş, başını bacaklarının arasına sıkıştırmış ağlıyordu. Sarıldım, sarıldım, sarıldım... Göz yaşlarım onunkiyle karıştı. Koynuma büzüldü. Sadece "Annem, anneciğim, kurt beni yiyecekti" diyebiliyordu. O gün öğleden sonraki ilk dersimi kaçırdım. Müdürün ikazına rağmen kızımı sınıfıma götürdüm. Önce müdür muavini, sonra müdür tarafından azarlandım ama hiç cevap vermedim. Sadece göz pınarlarımda iki damla yaş belirdi. Ve o yaşlar müdürün birden susup özür dilemesine sebep oldu.
Evet bu acı film bitecek gibi değil. Kızımın sesiyle irkildim.
"Ben okumayacağım. Anne olacağım diye feryat ediyordu. Feryat etmiyor sanki beni tokatlıyordu. Ona iyi bir anne olamadığımı ve bundan duyduğu rahatsızlığı bu sözlerle haykırıyordu yüzüme. Hayatımın hiçbir anında böylesine bir acı yaşamamıştım. Hiçbir söz yüreğimi ve belleğimi böylesine hırpalamamıştı.
Kızımın kestane rengi saçlarını okşadım. Tokadımla kızaran yanağını öptüm. Başını göğsüme bastırdım. Onun hafızasında yer eden bütün acıları silmek istiyordum. En doğru, en eğitici sözleri bulmalıydım. Ama nasıl?.. Bu allak bullak beyinle nasıl?
Öğlece ne kadar kaldık bilemiyorum. Bir ara konuşacak gücü bulabildim.
"Kızım, her okuyan kadın çalışmak zorunda değildir. Sen iyi bir anne olmak istiyorsun. Ben de iyi bir anne olmanı istiyorum. Ancak, okursan, bilgili olursan, iyi bir anne olabilirsin. Çalışmak zorunda değilsin ki. Sen de evde çocuklarına bakar, onlara okuma yazma öğretirsin" diye devam eden birçok cümle sıraladım peş peşe. Kızım ikna olmuş görünüyordu. Ertesi gün okuldan geldiğinde onu masanın başında Cin Ali kitabını okurken buldum. Kızım, okuyup yazmayı aylar önce öğrenmiş fakat ısrarla herkesten saklamıştı.
Öğretmeni şaşkındı. "Nasıl olur da bir çocuk, bir günde bu kadar ilerleme kaydedebilir?" diye soruyordu. Bu sorunun cevabı öyle uzun ve anlaşılması öyle güçtü ki... O an susmak, en güzel cevaptı çünkü bu sorunun cevabını ancak ben ve Nazlıhan anlayabilirdik. Şimdi kızım, Gazi Üniversitesi'nde işletme okuyor. Anadilini çok iyi okuyup, yazdığı gibi iyi derecede İngilizce de biliyor. En önemlisi bir kadının hangi şartlarda olursa olsun çalışması ve ekonomik özgürlüğünü elde etmesi gerektiğine inanıyor. En güzeli de her fırsatta "Canım annem diye sarılıp yanaklarımdan öpüyor. Ben de onun, daha önce "o utandığım tokatla" kızart tığım yanağından öpmeye özen gösteriyorum.
Emine Özgenç

Bugün bunları sevdim

2011-11-03T13:35:00.001+02:00

En sevdiğim şarkılardan biri ve elimde kahve biraz da sokak modası !

fotoğraflar: lookbook.nu

LADES KEMİĞİ MODASI

2011-11-02T11:30:00.000+02:00

Source: etsy.com via Missred's on Pinterest

ETSY'de bu nedir böyle kerpeten moda mı oldu diye bakarken bizdeki lades kemiğinin ingilizcede wishbone olduğundan yola çıkarak bunun uğur getirdiğine inanılan bir figür olduğunu anlamam epey bir zamanımı aldı :)) Siz de yakında bu tarz aksesuarlar görürseniz anlam verememek yerine anlayın ki bu bir dilek ve uğur figürü. Ve bakınız bu akımı başlatan ünlüler;

Kırmızı paltolu kız

2011-11-01T14:18:00.000+02:00

Geçtiğimiz hafta sonunu evde hiçbir şey yapmayıp sadece ve sadece Begüm'le ilgilenerek geçirdim. Tarihler cumartesiyi gösterdiğinde benim için koşuşturma başlar normalde. Ev alışverişi, temizlik, yemek, ütü vs. Bütün bunların içinde çoğunlukla Begüm'le fiziksel olarak yan yana olsam da kafam hep işte güçtedir. Bu hafta sonu bütün işlerin birikmişliğine karşılık ben Begüm'ü seçtim:) Onun için alışveriş yaptık, parka gittik, beraber oyun oynadık, kitap okuduk ve birbirimize sarılıp uyuduk.

Çalışan her anne kendisine "acaba çocuğuma yetebiliyor muyum?" diye sorar. Ben de çoğunlukla soruyorum, cevabım zaten belli, hiçbir şeye yetemiyorum ki! Ancak çok da dert etmiyorum artık. Hayat bu, olanaklar bu, sürekli hayıflanmaktansa en güzeli birlikte geçirilen anların tadını çıkartmak. Ve biz de öyle yaptık.

Bu da bütün bir hafta sonu oyuncakların ve kitapların renklendirdiği salonumuz:)) Hiç toplamadık, hatta hala aynı yerlerindeler :)))

Ben her nikahta ağlarım!

2011-10-31T13:25:00.000+02:00

Canım arkadaşım Özge evlendi geçtiğimiz günlerde. Zaten güzel olan Özge'm harika bir gelin oldu. Klasik bir sahne olarak hazırlık aşamasından nikaha kadar sürekli gözü yaşlı gezdim. Bir insan böyle zamanlarda niye ağlar onu da bilmiyorum, sanki kızımı veriyorum:)))Yanlış anlaşılmasın en yakın arkadaşım diye de değil, hiç tanımadığım birinin nikahına da gitsem gözlerim dolar, ilginç ve incelenesi bir durum benimki.

Veee daha önce bahsettiğim üzere fotoğraflarını ben çektim. Her türlü eleştiriye açığım, yapıcı eleştiriye hele de sizlerin eleştirilerine gerçekten ihtiyacım var ki kendimi bu yönde geliştirebileyim.

Bazen susmak ister insan konuşacak çok şey varken

2011-10-28T14:26:00.001+03:00

Klavyenin başına geçip de umutsuz olduğun, üzgün ve çokça da kızgın olduğun bir konuda yazmak ne kadar zor. İşte bu yüzden günlerdir hiç uğramıyorum ne kendi sayfama ne de başka sayfalara. Yazmak çoğu zaman iç dökmek gibi olsa da bu sefer bütün sinirimi, üzüntümü,çaresizlik içinden çare çıkarma çabalarımı twitter'dan ağzıma geleni söyleyerek bir nebze hafifletmeye uğraştım.

Van depremi için gerek maddi gerek insan gücü olarak elimden geleni yapmaya çalıştım ama yinede içim bir türlü rahatlamazken yağmalayanlar, gönderilenlerin depremzedelere ulaşmasına engel olanlar, sinir bozucu ve bomboş açıklamalar yapan sözde yöneticiler nasıl rahatlar, nasıl rahat uyuyorlar çok merak ediyorum.

Deprem vergilerinin nereye gittiği sorularına bile sansür koyan medyanın varlığı bir tarafa yaşanan bu talihsiz olaylara esas damgasını sosyal medya vurdu. Tarafsız, gerçek haberlerle sosyal medya bence kurumların hatta devletin de ötesinde bir iş yaptı.Özellikle Van depremi için gösterilen çaba kesinlikle yadsınamaz ve hatta tarihe geçer diye düşünüyorum.

Sonuç bölümünde hep iyi dilekler olur ama ben artık umut etmeye dair o kadar yoruldum ki sadece herkese iyi hafta sonları diliyorum. Unutmadan söyleyeyim istedikleri kadar kutlamasınlar Cumhuriyet Bayramı bizi biz yapan en büyük bayramımız, devlet kutlamış kutlamamış biz millet olarak içimizde, evimizde, sokaklarda her yerde kutlayacağız.

Kızlarımıza tütü arayışımız son buldu, çünkü artık Çoko Tütü var !!

2011-10-19T11:35:00.001+03:00

Begüm 7-8 aylıkken ilk yaş gününde ne giyeceğiyle ilgili planlar yapmaya başlamıştım. Benim hayallerimi kabarık tütüler süslüyordu. İnternetten biraz araştırınca gördüm ki Türkiye sınırları içinde hayallerimi süsleyen kabarık tütüye ulaşmam imkansızdı, aradığım tütüleri yurt dışında buldum. Bir kaç tanesiyle de yazıştım, minimum 1 ay önce sipariş vermek gerekiyordu. Sonra yurt dışından alışveriş konusunda cesaretsiz olduğum için vazgeçtim tütüden, tüm cesaretimi topladığımdaysa doğum gününe 15 gün kalmıştı :P Velhasıl kızım tütü giyemeden ilk yaş gününü kutladık.

Bütün bunları neden anlatıyorum ? Çünkü artık tütü arayışlarımız son buldu kız anneleri :)) Aynı benim gibi kızının doğum günü için tütü ararken bulamayan ve neden bizim kızlarımız da balerin edasıyla kuğu gibi süzülmesin diyerek kolları sıvayan Çokoprenses'in annesi ÇOKOTÜTÜ'yü açtı hem de çeşit çeşit tütülerle, tamamen sizin hayal gücünüze kalmış değişik seçeneklerle.

Yaşasın kabarık tütüler!!!!

HABERLER!!

2011-10-11T15:04:00.001+03:00

İNSÜLİN DİRENCİ !

Tam da tahmin ettiğim gibi çıktı sonuçlar. Zaten insan kendi vücudunu anlar, bu kadar tatlı krizlerine girmenin, sık acıkmaların bir sebebi olmalıydı, sebebi olmayıp havada kalsaydı belki bu durum daha çok sıkacaktı canımı ama şimdi en azından neyim olduğunu ve ne yapmam gerektiğini biliyorum. Evet ben de İNSÜLİN DİRENCİ var. Ve ilaç kullanmaya aynı zamanda diyet yapmaya başlamam gerekiyor.

" Her türden şeker, bal, reçel, muhallebi ve keşkül gibi sütlü tatlılar, baklava ve kadayıf gibi irmikli ve unlu tatlılar, meşrubatlar, meyve suları, meyve kompostoları,bira, çikolata, tatlı kekler, kurabiyeler, bisküviler, tatlı pudingler, beyaz ekmek, beyaz pirinç, patates YASAK. Glisemik indeksi düşük olan yulaf, kuru baklagil, kepek ve tam buğday ekmeği gibi gıdalar tüketilecek"

İlaca başlamam için emzirmeyi gerekiyormuş. Bu nasıl olacak derken, dün akşam bir deneme yaptık, sonuç başarılıydı ama şimdilik "BAŞARDIK" diyemeyiz, bunun için en az 1 hafta- 10 gün geçmesi gerekiyor. Doktor ilacın tatlı krizlerini önleyeceğini ve zayıflamama yardımcı olacağını da söyledi, zaten beni cezbeden de bu oldu, yoksa emzirmeyi bırakmaz, diyetle halletmeye çalışırdım. Ancak ve ancak ben de bu kilolu halimden artık bunaldım ve Begüm'e emzirmeyi bıraktırıp ilacı almaya başlayacağım.

DÜĞÜNÜMÜZ VAR!

30 yaşıma geldim hala yakın kız arkadaş çevremde bir arkadaşımın mürüvvetini göremedim derken 20 yıllık arkadaşım aynı zamanda benim Umut'la tanışıp evlenmeme vesile olan Özge'm bu cumartesi evleniyor. Dolayısıyla benim hemen kesim modeli bozulmuş, cibiliyetsiz bir renge sahip kahverengi mi kızıl mı belli olmayan saçımı yaptırmam lazım. Zaten omuzlarda olan saçımı aşağıdaki gibi kestirmeyi ve aşağıdaki rengin biraz daha kahveye kaçan ama daha parlağına boyatmayı düşünüyorum. (kesinlikle hürrem rengi değil bakalım kuaföre nasıl anlatıcam, kuaför nasıl anlayacak? )

Bu arada gelinle damatın fotoğraflarını ben çekeceğim bu yüzden de ayrıca bir heyecanlıyım.

FOTOĞRAF KURSUNA GİDİYORUM !

Ne zamandır vakit bulup paylaşamamıştım sizlerle. 3 haftadır harami olabilmek için Muammer Yanmaz Atölyesi'ne gidiyorum. Dersler çok zevkli ve verimli geçiyor. En güzeli de her hafta bir çekim ödevimizin olması. Mesela ödevlerden biri; hiç tanımadığımız insanlara giderek onların fotoğraflarını çekmek, uzaktan değil ama izin alarak yakından! Amacım harami olduktan sonra pro harami olmak bakalım bu konuda gerçekleşmesini istediğim planlarım ve hayallerim var.

KAMBERSİZ DÜĞÜN BEGÜM'SÜZ POST OLMAZ! :)))

Begüm bu aralar diş çıkarma mücadelesinde aynı zamanda buna kendini kanıtlama çabasını da ekleyelim. Sanırım tam olarak ne istediğini ifade edemediği için de oluyor bu asabiyet! İçindeki enerjiyi nasıl atacağını şaşırmış durumda kah sandalye tepesinde, kah masa üstünde yüreğimiz ağzımızda geziyor bir an düşüp bir yerine bir şey olacak diye tetikte bekliyoruz. En mutlu olduğu yerler de tabi ki sokaklar, parklar :))

Ve bu da Begüm'ün pek sevgili arkadaşı Ceren;

DANSÇI BEGÜM & RESSAM CEREN

YORGUN CUMA YAZISI

2011-10-07T15:59:00.000+03:00

Tabi ki amacım sizlerle cumadan cumaya görüşüp, bir cuma yazısı yazıp kaçmak değil ama ne kadar uğraşsamda hayatımın iplerini elime alamıyorum. O akıp giderken ben de peşinden koşturuyorum leyla gibi kendinden geçmiş vaziyette sabahı akşam, geceyi gündüz ediyorum.

İşte bu hafta da aynen dediğim gibi geçti, ne zaman hafta sonu bitti de pazartesi oldu ve şu an cuma inanın ben bilmiyorum. Aklımda olup hazırlamayı planladığım postları bile unuttum, çoğu bayat haber olarak tarihteki yerini aldı çoktan. Kafasından aynı anda milyonlarca şey geçen bir insan olarak "en azından cuma yazısını aksatmayayım" dedim ve her şeyi bir kenara bırakarak iki arada bir derede bu yazıyı yazıyorum, umarım sonunu getirebilirim:)

Şimdi yazarken düşündüm de tabi hiçbir şeye yetişemem, benim 1 haftam 7 günden değil 2 günden ibaret. Her sabah saat 07:00 civarı evden çıkıyor ve 21:00-22:00 aralığında eve geliyorum.23:00-24:00 gibi pestilim çıkmış olduğundan kafayı koyduğum anda uyuyorum. Arada kalan 1-2 saatlik zaman diliminde evde iş yapacak halim yok herhalde. ( yok dimi?) Dolayısıyla bütün işler hafta sonuna kalıyor. Temizlik hafta sonu, alışveriş hafta sonu, çamaşır-ütü hafta sonu, yemek yap hafta sonu, Begüm'le oyna, yedir hafta sonu, kursa git hafta sonu, misafir gelsin hafta sonu, misafirliğe git hafta sonu. Misafirliğe giderken bile kendimi kötü hissediyorum "o kadar işi gücü bıraktın evde, geziyorsun" diye. Begüm de inanılmaz yoruyor, artık iyice tozuttu, bu 2 yaş sendromu bizi uğraştıracak gibi gözüküyor, bir yandan da dişler çıkıyor. Sorduk, neren acıyor diye ağzını gösterip "uf" dedi :))) Ona da hak veriyorum, koskoca insanlar bile 20 yaş dişi çıkarırken neler çekiyor, minicik can ne yapsın? Yine iyi dayanıyorlar.

Bu arada bu yazımda insülin direnci ve hipoglisemiden bahsetmiştim. Bakımımı, saçımı ihmal ediyorum ama sağlığımı ihmal etmiyim dedim ve dün doktora gittim doktor kapsamlı bir teste soktu beni. Kan-idrar tahlilleri- şeker yüklemesi vs. derken yarın bütün sonuçları alacağım . Ancak internet sitesinden bazı tahlil sonuçlarına ulaştım biraz önce. Şeker mi var bende acaba derken kolestrolümün olduğunu anladım sonuçlardan. Bir de şeker varsa oh ne ala :)))) 30 yaşında bir bünyeye yakıştıramadım ben bu sonuçları, yediremedim kendime yani. Her şey ihmale gelir ama sağlık gelmemeli.

Biliyorum içinizi kararttım yine ama şükredelim ki hala havalar güzel. Hala daralınca kendimizi sokağa attığımızda bizi karşılayan bir güneş var. Hala hafta sonu için sokakta, parkta, deniz kenarında,ormanda, kırda, bahçede gezme planları yapabiliyoruz en azından.

Herkese iyi hafta sonları.

Yağmurlu cuma yazısı

2011-09-30T15:34:00.001+03:00

Source: mymodernmet.com via Missred's on Pinterest

Hiç sevmiyorum yağmuru, soğuk havayı. Yağmura dair tek sevdiğim şey Şebnem Ferah'ın "yağmurlar" şarkısıdır. Seveni de anlamıyorum, mesela benim kocam çok sever yağmuru, gerçi o soğuk havayı da sever. Kat kat giyinmek, üşüme ve ıslaklık hissi bunlar bir insanı nasıl mutlu eder ki? Benim olayım deniz, güneş, kum kesinlikle yaz insanıyım.

Eylülü geride bıraktığımız şu günlerde yaz bittiğini iyice hissettirdi bugün yağmurlarla. Artık pikeler yetmiyor gece yatarken. O yorgan dolaptan çıktığı gün beni de kaplıyor bir hüzün. Bir de kışlıkları çıkarıp yazlıkları kaldırması var ki yeni evimde ben yırttım o işten devasa dolabımızda artık yazlık-kışlıklar bir arada. Gerçi hurçlardan kıyafetleri çıkarırken unuttuğun bazı şeylerle karşılaşmak da başka bir keyif! Mesela sezon sonunda çok severek aldığın ama sıcaklar bastırınca bir kere bile giyemediğin kazağı bulmanın yarattığı keyfi kaç tane şey verir ki insana?

Bir yandan da bütün bir kış Begüm'ü evde nasıl zaptedeceğiz? sorusu var kafamda. Pusetinde durmuyor artık bizimki, elimizi de tutmuyor. O önden gidecek sen de arkasından koşturacaksın. Bizimki sevmiyor sınırları, bırakacaksın özgür kız modunda gezecek. Ben de sevmiyorum sınırları, o yüzden de kış gelsin hiç istemiyorum. Çünkü kış benim için sadece sınır demek :(

Herkese iyi hafta sonları :)))

...

2011-09-28T14:53:00.000+03:00

Aklın havadaysa
Ve sen yerdeysen,
Bir de farkedersen,
Acıtır...

Ne güzel şarkısın sen

Işıltılı Cuma Yazısı+ Diyet Günlüğü 3

2011-09-23T15:49:00.000+03:00

Her ne kadar cuma yazım bu yönde şekillenmeyecek olsa da Miu Miu'yla esen ışıltı rüzgarlarının tam manasıyla ülkemize giriş yaptığını ve mağazalarda etkisini göstermeye başladığını söylemeden geçemeyeceğim. Az önce deneyimlediğim kadarıyla bu kış ışıl ışıl olma yönünde zincirleri kırmanın tam zamanı çünkü mağazalar ışıltıdan, parıltıdan, pullu simli kıyafetlerden ve aksesuarlardan geçilmiyor:)))

Bu küçük moda bilgisini paylaştıktan sonra geçiyorum diğer konuya. Konumuz :YEMEK YEMEK.

Dün Begüm'e yemek yedirirken aklımdan bir sürü şey geçti. Begüm sağ olsun yemek konusunda bizi çoğunlukla üzmüyor. İştahı açık bir çocuk diyebilirim. Bazen de o minicik ağzına kilit vurduğu ve kesinlikle açmadığı da oluyor ama o zaman çok ısrar etmiyorum, "vardır bir bildiği" diyor, hem kendimi üzmüyor hem de Begüm'ü hırpalamıyorum "ye de ye" diye. Her ebeveyn gibi ben de çocuğumun iştahla yemek yediği zamanlarda mest oluyorum. Geçen gün farkettim ki Begüm yedikçe ben tabağını dolduruyorum. Yani 5 tabak makarna yese ben mutlu olacağım. Halbuki ne kadar yanlış!!! Bir yerde okumuştum." Bebek her ağladığında ona meme verirseniz ileride her üzüntü yaşadığında kendini buzdolabının önünde bulan bir insan olur " diyordu. Ne kadar doğrudur bilemiyorum ama düşününce hiç de mantıksız bir açıklama değil.

Sonra kendimi düşündüm, benim yemek yemekle ilgili bilinçaltıma yerleşen bir şeyler var mı acaba diye? Anneme çocukluk ve bebeklikte nasıl beslendiğimi sordum. Zaten hep söyler ben hiçbir şey yemezmişim, yemek yedirirken annem ufak çapta sinir krizleri geçirirmiş. Sonra tıpkı üstte yapılan emzirme- buzdolabı çıkarımı gibi bir çıkarım yapmaya çalıştım ve tespitim şu oldu : Sanırım yıllarca iştahsız bir çocuk olmamın ve yemediğim yemeklerin acısını yetişkinlikte çıkarıyorum ya da annem o sinir krizleri esnasında artık nasıl ah ettiyse bana, onun cezasını çekiyorum şu anda:))))

Şaka bir yana; geçen gün Naturel Zayıflama adlı bir kitaba başladım. İnsulin direncinden, reaktif hipoglisemiden bahsediyordu. Belirtileri;

yorgunluk
hızlı kilo alma
zor kilo verme
doymama, sık acıkma ( bu kesinlikle ben de tavan yapmış bir özellik)
uyku basması
gün içinde acıkma atakları
tatlıya düşkünlük ve yemek sonrası tatlı krizine girme ( aha da ben!)
kilo verememe
terleme
kalça ve göbekte yağlanma
tansiyonda yükselmelerin başlaması
performansta azalma
konsantrasyon bozukluğu
unutkanlık
yemeklerden sonra uyuklama

En az 10 tane maddeyi ciddi boyutlarda yaşıyorum ve en yakın zamanda bir endokrinologa gidip test yaptırmayı düşünüyorum. Kitapta bir çok insanın farkında olmadan hipoglisemik olarak yaşamaya devam ettiğinden ve sonrasında şeker hastası olduğundan da bahsediyor. O yüzden siz de bu belirtileri yaşıyorsanız ihmal etmeyin derim. Bu arada kitabı da şiddetle tavsiye ederim.

Herkese ışıltılı bir hafta sonu diliyorum. Umarım hava da güzel olur. Yağmurlu bile olsa benim havam çok güzel olacak çünkü uzun zamandır yapmayı planladığım ama yapamadığım şeye başlıyorum:) Ayrıntılar ilerleyen günlerde:)))

Hafta sonu aktiviteleri

2011-09-19T15:34:00.002+03:00

Bu hafta sonu kendimi ev işlerine adayacağımı söylemiştim. Begüm'le babası bahçede oynarken ben de evde büyük temizliğe başladım. Ne yazık ki evimize gelen yardımcı taşındıktan sonra uzak diye artık gelmiyor ve biz hala kimseyi bulabilmiş değiliz, yani iş başa düşmüş durumda. Hafta sonu tek aktivitemiz Cerenler'le buluşmak oldu. 2. kez buluşan kızlar bu sefer birbirleriyle daha ilgiliydiler. En azından karşılaşmalarında bir selamı esirgemediler birbirlerinden:)))

Sonrası biz anneler babalar sohbet etmeye çalışırken aynı zamanda onların fotoğraflarını çekmeyi ihmal etmedik ama iki yerinde duramayan cadıyı aynı karede yakalayabilmek hiç de kolay olmadı. İşte bu da oturdukları ender anlardan biri;

Beraber tahteravalliye bindiler. İkisinin de uyku saati olduğu için biraz rahat edebilmek adına uyumalarını bekledik ama nafile...

Bu arada ikisinin de objektife baktığı bir anı ne yazık ki biz yakalayamadık.

Veeee bu da bu hafta sonunun bonusları. Normalde yemek yapmak gibi bir adetim yoktur. Aslında vaktim yoktur desem daha doğru, evde yiyeceksek genelde pratik şeylerle geçiştirir ya da dışarıdan söyleriz. Bu hafta dedim ki ben de şu mutfağa bir gireyim. Limonlu tavuk tarifi buradan, sosu bizim damak tadımıza göre fazla limonlu ama limon rendesini azaltarak ya da tümden çıkararak yapılabilecek güzel bir tavuk yemeği.

Lazanya ise benim için tüm zamanların en favori yemeği, tıpkı beşamel soslu bütün yemekler gibi o da harika. Son zamanlarda yediğim en güzel lazanya da kesinlikle IKEA'da yapılıyor bol soslu çünkü benimki ona göre biraz daha kuru oldu. Onun tarifi de buradan.

Anlayacağınız tam bir ev kadınıydım bu hafta sonu yoruldum ama değdi. Çarşambaya kadar kendime gelirim:P

Bu arada Gizem ve Dilem bloglarında harika bir hediye veriyorlar. Siz de şansınız olsun istiyorsanız BETWIN US bloguna bir bakın derim ve iyi şanslar dilerim.

CUMA YAZISI

2011-09-16T16:53:00.001+03:00

Source: stylemepretty.com via Missred's on Pinterest

Bugün de bitti, bitmek üzere, iş günü anlamında yani ! Hafta sonu kendimi ev işlerine adayacağım, başımı bile kaldırmadan iş yapacağım. Evim, mutfağım ve çamaşırlar üzerine and içerim.

Herkese iyi hafta sonları :)) ( keşke hafta sonu bitişik yazılsa)

Tatile ihtiyacım var ama uzunca bir tatile!

2011-09-15T16:42:00.000+03:00

Böyle batırmıştık Ildırı'da güneşi. Tatil ne güzel şey ya! O kadar ihtiyacım var ki dinlenmeye ancak ufukta tatil yok hem de seneye kadar. Son tatil hakkımızı bayramda kullanmayarak çok yanlış bir karar vermişiz, vermişim daha doğrusu Umut tutturmuştu gidelim diye. Yapacak bir şey yok, neyse ki zaman çabuk geçiyor. (böyle bir mantık yok tabi :P )

En son çıkan lüks güzellik ürünlerini denemek ister misiniz?

2011-09-14T12:23:00.000+03:00

Kızlar size bir sürprizim var desem?
En son çıkan lüks güzellik ürünlerini deneme fırsatı desem.?

VANILYA CLUB desem?

Takipte kalın ve ekim ayını bekleyin. Beklerken de bu kulübü facebook'tan takip etmeyi unutmayın.

Şimdilik benden bu kadar.

Ne çok şey istiyorum ben de:)

2011-09-13T16:31:00.000+03:00

Şimdi şöyle bir bardak çay olsa en tazesinden,

Elimi yaksa beklesem biraz soğusun diye

Yanında da sıcacık fırından yeni çıkmış simit olsa

Çıtır çıtır ses çıksa koparırken

Kokusu gelse burnuma

Yedikten sonra bisikletime atlayıp gitsem;

Yol boyunca ağaçlı bir yoldan geçsem,

Kimseler olmasa, ellerimi açsam iki yana

Temiz havayı içime çeksem...

FNO Etkinlikleri

2011-09-13T12:21:00.000+03:00

15 Eylül'de İstanbul yine alışverişe doyacak.Vogue'un düzenlediği FNO ISTANBUL modayla indirim, parti, müzik ve etkinlikleri birleştiriyor , zaten eğlenceli olan alışverişi daha da eğlenceli şekilde önümüze sunuyor:)))

Ben katılamasam da en sevdiğim Türk tekstil markasının yani İpekyol'un düzenlediği etkinlikleri paylaşmak istedim sizlerle. Orada olacak herkese iyi eğlenceler ve tabi ki iyi alışverişler.

Çooook faydalı bir site -PINTEREST-

2011-09-08T17:34:00.001+03:00

Source: wednesdaycustomdesign.com via Missred's on Pinterest

Source: pinkpreppylillylover.blogspot.com via Missred's on Pinterest

Source: prettyshinysparkly.com via Missred's on Pinterest

Source: little-inspirations.blogspot.com via Missred's on Pinterest

Bir süredir aklımda bu siteyle ilgili post yapmak vardı aslında çoğunuz da biliyorsunuzdur eminim ama ben yine de bilmeyenler için bu harika siteyi paylaşmak istedim.Benim gibi her gün internette onlarca site gezen, bir sürü şey beğenip bunları nasıl gruplandırıp saklayacağını bilemeyen ya da bilgisayarına kaydettiği resimleri bir türlü bulamayan biri için süper bir site.Hem herhangi bir sitede beğendiğiniz bir resmi anında kaydedebiliyor( repin yaparak) hem de site aracılığıyla milyonlarca güzel fotoğrafa, DIY önerilerine, yemek tarifine, dekorasyon fikirlerine ve daha bir sürü konuda anında çok kapsamlı bir arşive ulaşıyorsunuz. İsterseniz twitter ya da facebook hesabınızla da ilişkilendirebiliyorsunuz.

Bu da benim pinterest board'um ; http://pinterest.com/missredsdiary/

Sistem şöyle işliyor. Öncelikle Pinterest'te bir hesap açıyorsunuz. Sonra yönergeleri izleyerek araç çubuğunuza pinterest'i ekliyorsunuz bu pinterest sitesi dışındaki sitelerde beğendiğiniz resim ya da resimleri boardunuza aktarmak için kullanılıyor. Pinterest sitesinde gezerken de "repin" e tıklayarak zaten hemen aktarabiliyorsunuz. Sadece resim olarak değil kaynağıyla beraber aktarıldığından kaydettiğiniz resmin hangi sitede olduğuna da hemen ulaşabiliyorsunuz. Böylelikle Pinterest bir nevi -internet akıl defteri- işlevini görüyor, Tumblr gibi ama bence daha güzel hatta çooook güzel:)))

Bence siz de hemen pinterest hesabınızı oluşturun, oluştururken de bunu dinleyin. Tık tık.

Kuşlar

2011-09-07T16:45:00.000+03:00

Begüm'ün anne babadan sonra söylediği ilk kelimeler kuşla kedi.( gu ve pisi ) O kadar seviyor ki kuşları (kuşlara goşlar diyor) çoğu zaman kuşla kandırıyoruz onu. Örneğin her sabah biz işe giderken kapıda yaşanan krizleri ananesinin "hadi kuşlara bakalım" cümlesi sona erdiriyor. Şimdi aklıma geldi, acaba Begüm'ü iki dakika aynı yerde tutabilmek için eve kuş mu alsak??

Ayakkabı hastalığı kadınların genlerine kodlanmış.İşte ispatı:)

2011-09-05T12:20:00.001+03:00

Begüm'den mesaj

2011-08-26T16:34:00.000+03:00

Begüm'ün sabah temizliği

2011-08-24T16:43:00.000+03:00

Biz kahvaltıdan yeni kalkmıştık. Bir de baktık Begüm elinde temizlik kovası ve temizlik bezi ...

Birkaç fikir...

2011-08-23T14:56:00.000+03:00

Evimizi taşıdık, eşyalarımız artık yeni evini buldu. Ancak bazı alt yapı sorunlarından dolayı hala tam olarak eve geçebilmiş değiliz. Böylelikle yeni bir sitede ev alındığında oluşabilecek problemleri istemeyerek de olsa deneyimlemek zorunda kalıyoruz. Halimizden memnun değil miyiz? Yoooo! Çünkü sıcacık anne kucağındayız o her daim yemeğin hazır olduğu, her türlü konforun sağlandığı:))

Ancak eve gittiğimiz günlerde görüyoruz ki perdeleri tamamlanmamış, halıları yere serilmemiş, sade veya süslü farketmez aksesuar konulmamış ev hiçbir zaman ev sıcaklığını vermiyor insana. İşte bu yüzden en az mobilya kadar hatta belki daha fazla önemli aksesuarlar. Benim aksesuarlarla ilgili yoğunluk verdiğim nokta Begüm'ün her eline geçeni yere atması, camdan atması vs. gibi sebeplerden dolayı daha çok duvarlarla olacak. Duvar stickerları ve resim çerçeveleri benim alışveriş listemin başındalar. Aşağıda evde kendimizin de yapabileceği aslında basit ama çok güzel fikirler var. Bunlardan bir kaçını uygulamak istiyorum. Tek ihtiyacım olansa biraz zaman!

eclectic living room design by other metros interior designer Stephanie Woody

eclectic kids design by media and blogs A Few Things From My Life

eclectic spaces design by desiretoinspire.net

living room design by new york photographer Elliott Kaufman

modern bathroom design by san francisco architect SB Architects

contemporary home office design by media and blogs Atypical Type A

eclectic home office design by media and blogs French Larkspur

eclectic living room design by media and blogs A Few Things From My Life

eclectic dining room design by media and blogs French Larkspur

2011-08-19T18:30:00.001+03:00

Bir de böyle çiçek fotoğrafları çekerim ben.

İyi hafta sonları :)

Hayat kime güzel?

2011-08-19T16:25:00.000+03:00

Parkın en ücra köşesine portatif sandalyelerini açmış, ayaklarını uzatmış, gazetelerini ve içeceğini almış, o kadar keyifli gözüküyordu ki "valla amca hayat sana güzel" demekten zor alıkoydum kendimi ne yalan söyleyeyim. Bir an olsun adamın yerinde olmayı istedim ve Umut'a sordum "Şöyle hiçbir şey düşünmeden en
son ne zaman gazete okudun, okuduk??" Gazete okumayı bırak, 16 aydır istediğim saatte yatıp istediğim saatte kalkmadım ben, bunu hep Begüm belirledi.

Sonra da düşündüm; bu adam dışarıdan böyle gözüküyor da içi nasıl acaba? Belki hasta, belki bir sürü borcu var, belki dün karısından ayrıldı, belki bugün abisiyle birbirlerine girdiler, belki belki belki... Aman dedim kimsenin yerinde olmak istemiyorum, ben iyiyim böyle, varsın gazetemi okumayayım, varsın öğlene kadar uyumayayım. Sevdiklerim yanımda, sağlımız yerinde en önemlisi de bu değil mi zaten? İşte o an anladım ki aslında HAYAT BANA GÜZEL:))))

Düzen adamı değilim!

2011-08-18T17:08:00.000+03:00

Hiçbir zaman yapılacaklar listesi yaptığım bir not defterim olmadı benim.
Kıyafetlerimi renklerine ve türlerine göre ayırmadım bu yüzden bir bluz için bütün dolabı indirdiğim çok olur.
Evimde yer bulamadığım bazı şeyler var, mesela makas. O makasa yıllardır bir yer bulamadım. Sonra hep ara dur. Son koyduğun yeri hatırlamaya çalış.
Ev alışverişine gittiğimde hep en gerekli şeyleri unuturum, çoğunlukla bu ana malzeme olur. Bir liste yapıp gitmem ki şu markete!
Geçen gün bir yerde bir yemek tarifi görmüştüm, hangi blogtaydı bir hatırlasam??
Fotoğraf çekmeyi o kadar sevmeme rağmen ve Begüm'ün o kadar fotoğrafı olmasına rağmen arasam kesinlikle bulamam kim bilir hangi bilgisayar, flash bellek ya da hard diskte??
Aynı şey bilgisayar için de geçerli. Bir kayıt mı bulunacak? Eyvah yandım hangi dosyanın içindeki hangi klasörde acaba?
Bu arada iş yerinde de aynı şekildeyim. 2007 evrakları nerede kim bilir?
Son okuduğum roman annemde mi? iş yerinde mi? evde mi? yoksa Umut'un arabasında mı? benim çantamda mı? Bu arada kırmızı bir rujum vardı o mavi çantamda mı? iş yerinde mi? yoksa siyah çantada mı??

Düzensiz geçmiyor hayat! Hele de anneysen ipin ucu bir kaçtı mı yandın!!! Eh ben de yeni taşındım yeni evde düzenli hayata geçiş vaktidir sayın seyirciler! İlk iş bu akşam gidip makası bulacağım:)))

better homes&gardens

Kim bilir neler var kafasında?

2011-08-18T11:10:00.002+03:00

my little girl, a photo by Missred's Diary on Flickr.

Ah kızım biliyor musun bu ülkede suçsuz, günahsız insanlar ölüyor!
Biliyor musun burada yaşam ne kadar zor?
Bilmiyorsun. Keşke hiç öğrenmesen.
Uzaklara dalıp gittiğinde sadece güzel şeyleri düşünsen!
Savaş olmasa, insanlar ölmese.
Hayat bayram olsa hep sana.

Kapı-pencere&masa-sandalye (ALAÇATI)

2011-08-17T18:04:00.000+03:00

Alaçatı, çekmekle bitmeyecek bir fotoğraf cenneti.

Bugün de bitti ama bitiremediğim Alaçatı fotoğraflarından bir demet daha sizlere...

Bir pazar günü etkinliği

2011-08-16T14:23:00.000+03:00

Bir pazar sabahı Aslı'yla Umut minik Begüm'ün öpücükleriyle uyanırlar. Begüm her zamanki gibi bitmek tükenmek bilmeyen enerjisiyle formundadır. Anneyle babanın ise yeni taşındıklarından evde yapacak bir sürü işleri vardır. Kahvaltıyı hazırlamak üzere mutfağın yolunu tutan anne, babadan gelen "kahvaltıyı dışarıda yapalım mı?" teklifi üzerine bir an olsun düşünmez ve kendilerini arabada bulurlar.

İstikamet Rumelihisarı'dır ancak Begüm'ü çayıra çimene salabilmek için Yıldız Parkı'na gitmeye karar verirler. Orada yapılan güzel bir kahvaltının ardından anne ve baba Begüm'ü muhteşem doğaya bırakırlar. Ve sonrasını da fotoğraflar anlatsın...

MUTLU SON : )))))

Evimde olsalar...

2011-08-15T15:58:00.000+03:00

Dekorasyon ve ev aksesuarları gibi konularda çok geri kalmış durumda olduğumuzu düşünüyorum. Yabancı menşeli bloglara bakarken resmen dibim düşüyor. Aksesuarlardaki o yaratıcılık, renklerdeki doğallık, sunumdaki iç açıcılık bizde yok. Abartıyı, gösterişi, taşlı tuşlu şeyleri seviyorsak alternatif çok da doğallıktan yanaysak IKEA evimizin her şeyi. Bir diğer alternatif de yurt dışından alışveriş. Benim gibi e-alışveriş konusunda çekincelere sahip biriyseniz de ancak iç geçirirsiniz sitelere bakarken.

İşte böyle iç geçirmelerimden birinde önce fotoğrafçı Susannah Tucker'ı keşfettim. Ürünlerini ETSY'de satıyor.

Sonra da bu duvar stickerlarını buldum:(( Yukarıdaki fotoğraf blokları da duvar stickerları da Avustralya'dan bir koşu gidip, alıp, gelsem mi?

Shine like a star

2011-08-12T18:00:00.002+03:00

Dolce&Gabbana öncülüğünde bu senenin trendi yıldız. Herkes yıldızlı kıyafet ve aksesuarlarını çıkarsın ya da yenilerine yer açsın!

Yaramazlığın resmini çizebilir misin Begüm??

2011-08-12T13:07:00.001+03:00

Burada yaramazlığı fotoğraflamıştım. Bu sefer de Begüm yaramazlığın resmini çizdi:))) Her gün yeni bir muzurluk bu aralar hiç boş geçmiyor, her akşam eve geldiğimizde yeni bir sürpriz!!!Sürprizli kızım benim:P

Burada da sanatçımız eserini anlatıyor:))

Şaka bir yana ben çöp adam bile çizmekte zorlandığım için Begüm'ün resim konusunda yetenekli olmasını çok isterim. Ancak malum yeni ev, bembeyaz eşyalar. Bakalım Begüm'ün içindeki bu Graffiti merakını :))) bastırmadan, eşyalara da zarar vermeden bu işi nasıl halledeceğiz? :)))))

Leileo'yla Annelerden sütlü tarifler

2011-08-12T11:06:00.000+03:00

Blog yazmanın ve sosyal medyanın o kadar çok artısı var ki bana. Öncelikle binlerce insana ve bilgiye oturduğum yerden ulaşabiliyorum. İnsanlarla iletişim kurmayı seven bir ikizler burcu kadını olarak hiç tanımadığım kişilerle fikir alışverişinde bulunabiliyorum. Çok güzel insanlarla tanışabiliyorum, birbirimizin sevinç ve üzüntülerine ortak oluyoruz, çözüm bulmaya çalışıyoruz. İşten güçten dolayı görüşme ayağında çok başarılı olmasam da bir gün hepsiyle tanışacağım konusunda planlar yapıyorum:))) Kısaca sosyal medyayı ve blogger olmayı seviyorum ve bu benim hayatımın vazgeçilmez parçalarından biri.

Gelelim esas konuya. Twitter- Emziren Anneler ve Instagram grubunda tanıdığım ve yukarıda bahsettiğim tanışma planlarının ilk sırasında olan, emziren anne ve hamilelere hem şık, hem kullanışlı hem de rahat olmalarını sağlayacak ürünler sunan dahası canımız bebeklerimizi %100 organik kıyafetlerle giydiren LEILEO BUTİK'in sahibi Zeynep; yeni anne ve anne adaylarına, bence bütün kitapların ötesinde çok güzel bir kaynak sunuyor. Emziren annelerle röportaj yaparak onların deneyimlerini aktarıyor. Bugünün konuğu da benim.

Zeynep'e bir kez daha teşekkür ederim. Röportaj için tıklayın.

Bütün annelerin sütü bol olsun:)))

Begümsel Çalışmalar ( Missred'in Instagram Günlüğü 2)

2011-08-11T12:27:00.000+03:00

Instagram günlüğümüze Begüm'le devam edelim. Tıklayınız pls.

Missred'in Instagram Günlüğü 1

2011-08-09T10:59:00.000+03:00

Fotoğraf çekmek ve sonra da onları uygulamalarla düzenlemek!
Bütün bir günü sadece bunları yaparak geçirebilirim.
Instagram kesinlikle bir tutku!

Beni takip etmek isteyenler buraya
Albümümü görmek isteyenler de yukarıdaki albüme tıklasın pls.

Biraz beyaz biraz mavi

2011-08-05T18:24:00.000+03:00

İki renk bu kadar mı yakışır birbirine?

Bu kadar mı yazı çağrıştırır?

Beyazla mavi Ege'dir.

Beyazla mavi huzurdur.

Bu fotoğraflar da Alaçatı'dan.

Biten ve çoktan dönülen tatilden.

Herkese iyi haftasonları:)

KOLESTON'DAN SÜRPRİZ:)

2011-08-04T14:24:00.003+03:00

Geçen hafta bana bir mail geldi. Mail beni Koleston'un yeni köpük saç boyasının tanıtımı için düzenlenecek workshopa davet ediyordu.

Daha önce beceremeyeceğimi düşündüğümden kendi saçımı boyamaya hiç yeltenmemiştim:)) Geçen gün kuzenim bu boyayı denemiş pratik ve kolay uygulanışından bahsetmişti. Üstelik bir çok beyazı olmasına rağmen çok da güzel olmuştu . Tam da bunun üstüne bu maili alınca nasıl da sevindim ama ne yazık ki o gün taşınacağım için katılamadım.

Workshop bitti, ben katılamadığımla kalmışken Özlem Hanım'dan adresimi isteyen bir mail ve ardından içinde yukarıdaki ürünlerin olduğu paket geldi. Katılamadığım halde bana bu hediyeleri gönderme inceliğinde bulundukları için kendilerine çok teşekkür ederim.

Şimdi hediyelerimi denemek için sabırsızlanıyorum.:))

Piyango

2011-08-04T13:43:00.001+03:00

Piyangodan bize de zor çocuk çıktı:)))

Begüm bu aralar çok zorluyor bizi. Balkondan sinsice cep telefonlarını atması mı dersiniz, istediği olmayınca çığlık çığlığa ağlaması mı? Sürekli yaramazlık peşinde bir kız çocuğu, 1 dakika boş bırakmaya gelmeyen bir asi cadı.

Kendimi sakinleştirmek için açıp açıp Osho'nun Çocuk adlı kitabını okuyorum. Diyor ki Osho;

"İtaat eden çocuk her zaman sıradandır; itaatsiz olmak demek, biraz zekaya ihtiyaç duyar"

"Anne babalar boyun eğen çocukları sever. Ve unutma ki boyun eğen çocuk neredeyse en aptal olandır"

Bir de şöyle diyor;

" Çocuğunda hoşuna gitmeyen bir şeyler bulursan kendi içine bak, onu orada bulacaksın; o çocuğa yansıtılır. Çocuk sadece duyarlı bir yanıttır."

" Çocukta yanlış bir şey varsa bu anne babadan geliyor olmalıdır. Bu her zaman böyledir."

Çıkamadım ki işin içinden, biz mi hata yapıyoruz? Begüm mü böyle bir çocuk? Dönemsel mi ??????????

Bu aşk değil de nedir?

2011-08-02T10:58:00.000+03:00

AKLIMDA HEP YİNE GÖRMEK, YİNE ÖPMEK, FİLAN...

Taşınıyoruz

2011-07-29T21:53:00.000+03:00

Kaç senedir bu blogta tasinacagim diyorum.

Ve iste büyük gün geldi.

Yarın yeni evimize tasınıyoruz.

Yeni ev ne demek?

Arınma demek, yeni bir baslangıç demek.

Begum’un artık bir odası olacak demek.

Bizi bekleyen bembeyaz esyalar demek.

Aydınlık demek, ferahlık demek.

Bu sıralar yeni ev bizim için hersey demek.

Fazla söze gerek yok.

2011-07-28T12:20:00.000+03:00

İŞTE YARAMAZLIĞIN RESMİ;

Begüm kaçar...

2011-07-27T17:28:00.000+03:00

İŞTE BİZİM TATİLİMİZİN ÖZETİ;

BEGÜM KAÇAR,

ASLI KOŞAR:))

28BLACK

2011-07-26T17:56:00.000+03:00

Tam da 24 saatin bana yetmediğini düşündüğüm sırada onlar "Günü 28 saat yaşayacaksınız" sloganıyla beni kalbimden vurdular.

Yeni nesil enerji içeceği olarak adlandırabileceğimiz 28BLACK şekerleme tadında enerji içeceklerinden sıkılanlar, yapay bileşensiz taurin içermeyen bir enerji içeceği arayışında olanlar için ideal. Tamamıyla Acai üzümü özünden ve doğal bileşenlerden oluşuyor.

Ben tadına bayılarak içiyorum, bu aralar ihtiyacım olan tek şey biraz daha enerji ve bunu sağladığı için 28BLACK'e teşekkürler.

Çeşme tatilimiz

2011-07-26T17:13:00.001+03:00

Begüm'le ilk tatilimizdi. En sevdiğimiz yer Çeşme'yi tercih ettik. Bir ev tuttuk ve annemler,kuzenler, teyzeler şeklinde kalabalık bir tatil yaptık. Çok da güzel yapmışız. Begüm 15 aylık hayatının en özgür günlerini geçirdi. Denize bayıldı. Koşup oynamanın dibine vurdu. Bir kez daha anladım çocuk dediğin böyle özgür büyümeli, ayağını toprağa basmalı. Elinde şeftaliyle ağzından, kolundan akıta akıta gezmeli.

Bu arada bir sürü fotoğraf çektim Çeşme'de, makineyle olmadığı yerde telefonla. Bunlar telefondan Instagram, Hipstamatic, Picfx, Photoforge gibi applicationlar kullanılarak düzenlenen fotoğraflar. Sanırım ben tam bir fotoğraf uygulamaları delisiyim. Telefonuma indirmediğim uygulama yok!

13

2011-07-15T13:27:00.000+03:00

Yazmayacaktım.

Böyle zamanda yazmazsam ne zaman yazarım dedim.

Gencecik canlar yine gitti.

Yine anneler, babalar,kardeşler ağlıyor. Bizim yine içimiz sızlıyor.

Bu yineler hiç bitmeyecek, biliyorum ki hep yinelenecek.

Biz milletçe yanlış seçimlerimizin bedellerini hep ağır ödeyeceğiz.

Farkında olur mu bu aptallar ordusu bilmiyorum ama olduğunda da çok geç olacak.

Sizin günahınızı gencecik canlar çekmesin, bu bedeli onlara ödetmeyin artık.

Kendime hatırlatma

2011-07-13T18:52:00.001+03:00

Başlamak Için En Uygun Zamanı Beklersen Hiç Başlamayabilirsin; Şimdi Başla, Şu Anda Bulunduğun Yerden, Elindekilerle Başla!Aldous Huxley

Kahvaltımı kendim yapabiliyorum artik

2011-07-11T12:40:00.002+03:00

Sofradan ne yedigimi anlamadan kalkmışlığım o kadar çok ki! Sofra bilincini oluşturacağız diye genellikle aç kalkan ben oluyorum. Büyüyor ya Begüm artık katıları tek başına yemeye başladı. Bazen çatala batırmayı başaramasa da bazen ağzını tutturamasa da çok istekli ve biz de az da olsa rahat etmiş durumdayız.

Diyet Günlüğü 2

2011-07-08T17:41:00.000+03:00

Tatilden yeni döndüm ve bunun rehaveti içindeyim. İstanbul'a vardığımız sabahın öğleden sonrasında işe gittiğim için sudan çıkmış balık modundan hala çıkamadım. Elimde tatile dair 500'e yakın kare var, nerden başlasam nasıl anlatsam bilemedim, bu yüzden benim için üzücüsünden başlayayım dedim.

Dün diyetisyenimle randevum vardı. Ayaklarım geri geri gittim çünkü herkesin anlayacağı üzere tatilde çalışmak ne kadar yoksa diyet de o kadar yoktu hayatımda. Ara öğünün unlu mamüller olduğu, su yerine gazlı ve meyve sulu içeceklere yüklenilen, bol karbonhidratlı bol abur cuburlu, çok dondurmalı bir tatildi. Yerken o kadar mutluydum ki pişmanlık bile hissetmedim. Ancak bu rüyadan diyetisyen uyandırdı beni. + 1,2 kg ile hedefime varmam gereken tarihi biraz daha uzaklaştırdım yine.

Tatilde gördüğüm taş gibi bebekli annelerden sonra kendimi yemeklerle yeteri kadar şımarttığımı düşünüyorum. Umut da sanki bir şeyler dedi diyecek. Bana yardımcı olmak için benimle girdiği diyetten 12 kg. vererek çıktığı ve onu gördüğüm ilk günden şu an daha zayıf olduğu ve şu an aramızda kilo farkının sadece 4 olduğundan daha acı ne olabilir ki? Daha ne gaza getirebilir ki bir kadını?

Diyet günlüğü 3 postunu yazarken kesinlikle şu andan daha hafif olacağım. SÖZ!!

***

2011-06-24T15:52:00.000+03:00

Üniversitenin son günlerinde tanışmıştık.

Daha ilk buluşmamızda anlamıştım seninle bir ömür geçireceğimi.

İlk başlarda şüphelenmedim değil aslında, gerçek olamayacak kadar mükemmeldin çünkü.

Günler ayları, aylar yılları kovaladı ama sen hiç değişmedin.

Hep beni mutlu ettin, hep huzur verdin, hep UMUTlandırdın.

Yürüdüğümüz yola bir de minik kızımızı dahil ettik sonra.

Aşkla yürüdüğümüz bu yol hiç bitmesin yol arkadaşım, hayat arkadaşım, aşkım.

*** 5.evlilik yıldönümümüz:)

Kapitone başlık arayışı

2011-06-24T12:56:00.000+03:00

1 senedir kapitone yatak başlığı arayışındayım. Beğeniyorum, tekrar baktığımda beğenmiyorum, bir türlü karar veremiyorum derken aslında tam da istediğim yatak başlığını Defne'yle Yaşamak blogunda buldum. Ben evde modern çizgileri seviyorum (en azından bu aralar)bazı kapitone başlıklar Muhteşem Yüzyıl'dan fırlamış gibi duruyor. Aşağıdaki başlık tam da benim istediğim gibi, ya duvar kağıdına ne demeli insanın içinde çiçekler açtıran cinsinden.

son 2 fotoğraf Defne'yle Yaşamak blogundan alınmıştır.

O kadar çok ilk olacak ki daha...

2011-06-22T14:29:00.002+03:00

Oynarken uyuyakalmış bizimki. Ne var bunda demeyin 14 aydır ilk defa oluyor. Araba hariç ilk defa kendi kendine uyuyor.

Bir de artık kakasını söylüyor Begüm ama yaptıktan sonra :))

Begüm'le babası tatilde!

2011-06-20T17:03:00.002+03:00

Anneannemiz tatilde. Ben çalışıyorum. Begüm evde. E yanında kim var?? Düşündüm de Umut'a babalar günü için en güzel hediye ne olabilir diye? Baba-kız baş başa 5 günlük bir tatil:))) Bugün 1. günleri, aradım da simdi, ASAYİŞ BERKEMAL:)))

Deliksiz uykulaaaar!

2011-06-17T14:56:00.000+03:00

Uyumak benim yapmaktan en çok keyif aldıklarım listesinde ilk beşe girer.

Kafamı koyduğum anda uyuyabilme yetisine sahip olduğum için uyku problemi çekenler tarafından hep kıskanılmışımdır.

Gel gör ki hayatıma annelik girdiğinden beri uyumak ne mümkün?

İstediğin saatte yatıp istediğin saatte kalkmak en büyük lüks ki ben daha tadamadım o duyguyu.

Begüm geç yatıyor. Aslında geç yatıp erkenden hortlamadığı için şanslıyız.

Ancak dün gece ilk defa bizi çok şaşırtan bir şey oldu.

Akşam eve dönerken 9 gibi arabada uyuyakaldı.

Yatağa koyduğumuzda uyanmadı.

Gece 12 gibi 1 defa uyanmak suretiyle sabah 7:30'a kadar hiç kalkmadı.

İLK DEFA ÜST ÜSTE 7 SAAT DELİKSİZ BİR UYKU ÇEKTİM!!!

Diyet Günlüğü -1-

2011-06-16T16:52:00.002+03:00

Diyet günlüğü tutacağımdan bahsetmiştim bir kaç post öncesinde. Aslında diyet maceram 11 Şubat'ta başladı. O günden bugüne yani 4 ayda henüz 10 kg verdim. Hamile kalmadan önceki kiloma dönmek için tam 10 kg daha vermem lazım. Aslında amacım bu 4 aylık dönemde her hafta 1 kilodan 16 kg vermekti ama diyeti tam uygulamadığım için 10 kiloda kaldım. Diyetisyen, kontrollere kilo alarak gelmediğim sürece problem teşkil etmediğini her hafta 1 kg istikrarının gerçekleşmemesinin anormal bir durum olmadığını söyledi. (Bu benim içimi rahatlatmadı ama neyse)

Yürüyüş, yürüyüş, yürüyüş, su, su,su !!!!!!!!!!!

Şundan çok eminim ki yemek olayını abartmamak kaydıyla hayatınıza sadece yürüyüş ve suyu soksanız bile kilo verirsiniz. Su bana hamilelikten kalma bir alışkanlık. O dönemlerden beri içmezsem eksikliğini hissediyorum. Su tüketimim arttıkça kola, gazoz, çay, kahve tüketimim de azaldı.

Yürüyüşe gelince; evdeki koşu bantında Begüm yüzünden yürüyemiyorum:)) İlla o da benle yürüyecek, bir kaza çıkacak diye korkuyorum. Hiç olmadı oyuncaklarını atıyor banta, onların bant üzerinde kayıp gitmesine bayılıyor ama ben bu kadar dış etkiye maruz kalınca yürüyemiyorum. Haftada 2-3 defa sahilde yüksek tempolu yürüme şimdilik tek elimden gelen.

Beni en çok motive eden şey ise; eski kıyafetler. Dolabı açıp giyecek bir şey bulamazken gözüme eskiler takıldığında daha da bir hırslanıyorum kilo konusunda. Hamile kalmadan hemen önce aldığım jeanler, bluzlar hepsi beni bekliyor, yepyeni duruyorlar. Ve onların içine birer birer girmek, işte bu da diyetin en güzel yanı.

Bir kadının isterse yapamayacağı hiçbir şey yok hayatta. Kilo vermek ne ki???

BALAT

2011-06-15T16:16:00.000+03:00

Canon 60D'yi aldıktan sonra Yalçınlar'ın 4 haftalık kursuna katıldık Umut'la. Kurs bitiminde de çekime gittik. İkimizde fotoğraf çekmeyi çok seviyoruz. Bu benim ikinci kursum aslında. Daha önce Fototrek'e gitmiştim, o da 1 gün eğitim 1 gün çekimden oluşan bir kurstu.

Balat fotoğraf çekmek için bir cennet sanki. Çocukları, insanları öyle alışmış ki poz vermeye kediler bile poz veriyor bu semtte,30 kişi fotoğraflarını çekiyor da kaçıp gitmiyorlar. Harabe evlerin, fakir insanların semti Balat ama çocuklar mutlu her yerde olduğu gibi. Bize poz verirken o küçük kafalarından neler geçiyordu düşenmedim değil. Sanki yıllar önce orada zamanı durdurmuşsunuz gibi eski her şey Balat'ta.

Balat, İstanbul'un binbir yüzünden sadece biri. Biz de kendimizce bu eski yüzün bir anını dondurduk ve işte bizim objektifimize takılanlar.

Balat'la ilgili bilgi için tıktık

29+1 yaşındayım ben:P

2011-06-09T17:23:00.002+03:00

I hope so :)))

Ayrıca bugün Johnny Depp'in de doğum günü bu vesileyle kendisinin 48. yaş gününü kutlarım. Seviyoruz kendisini:)))

weheartit

Yine yeniden diyet günlüğü

2011-05-26T17:48:00.000+03:00

Sene 2008. Bu blogu ilk yazmaya başladığımda amacım sadece ve sadece kilo vermekti. Evlendikten sonra aldığım kilolardan bıkmış, kıyafetlerin içine giremeyen mutsuz bir kadına dönüşmüştüm adeta. Kendi kendime denediğim bir kaç diyet girişiminden sonra olmadığını anlayınca bana tavsiye edilen bir diyetisyende almıştım soluğu. Diyetle ilgili ve beni içine çektiği ruh haliyle ilgili paylaşmak istediğim o kadar çok şey vardı ki işte bunlardan yola çıkarak bu blogu yazmaya başlamıştım ben de.4 ay içinde 14 kilo vermiştim ve mutlu mesut hayatıma devam ederken Begüm'e hamile kaldığımı öğrendim.

Sene 2011. Ve ben doğumdan sonra aldığım 30 kilonun daha 5'te 3'ünü verebilmiş bir anne olarak, bundan çok sıkılmış dolabındaki kıyafetlere sabırsızlıkla girmeyi kendine hedef edinmiş bir kadın olarak blogumun yine etinden sütünden faydalanmayı ve hedefim olan kiloya daha kolay inmeyi umut ediyorum.

Diyet günlüğümle çok yakında burada olacağım.

...

TEFAL ACTIFRY TESTİ

2011-05-25T18:17:00.000+03:00

Dün Fikrimühim'in Mutfak Sanatları Akademisi'nde düzenlediği Tefal Actifry Workshop'una katıldım. Hem yemeğin daha çok yeme kısmıyla ilgilendiğim hem de daha önce bir yemek çalışmasına katılmadığım için benim için farklı ama harika bir deneyimdi. Bu arada bu bir reklam postu değil yani MSA, Fikrimühim ve Tefal'in benim bir blogger olduğumdan bile haberleri yok. Ben sadece Actifry'ı güzel bir ortamda test etmiş biri olarak fikirlerimi sizinle paylaşmak istiyorum.

Öncelikle şunu söylemeliyim ki workshop'un yapıldığı MSA'ya bayıldım. İçinde azıcık yemek yapma isteği olmayan beni bile bu kadar etkilediğine göre öğrenciler kim bilir orada ne işler çıkarıyordur. Profesyonel mutfaklar yemek konusunda insanı gerçekten gaza getiriyor onu söyleyeyim. İleride burada düzenlenen amatör programlardan birine katılmak dileğiyle gelelim Actifry deneyimlerimize.

Google'dan aratarak Actifry ile ilgili bir çok yorum okudum. Bunlar o kadar uç yorumlardı ki birisi iğrenç diyor, diğeri harika kafamda soru işaretleri oluştu tabi. Bunu birebir deneyimleyebilmek bu yüzden büyük şans oldu. Kimse o kadar para verip, mutfağında ciddi yer kaplayacak bir makineyi boşuna almak istemez dimi?

Menümüzde; havuç,biber,kabak kızartma , çoban kavurma ve sıcak meyve salatası vardı. Bu arada biz gelmeden önce patatesleri kızartmaya başlamıştı şef o yüzden bize yapmak değil tatmak düştü. İlk yediğimiz patatesler fırında yapılmışla yağda kızartılmış arasında ne çok yağlı ne de yavan diyebileceğimiz kıvamda oldukça lezzetliydi. İkinci yapılan dondurulmuş patates kızartmasını ise ben çok beğenmedim açıkçası. Bu arada dondurulmuş patateslerin belli bir miktarda kızartılarak dondurulduğu yani içinde daha kızartmadan yağ barındırdığı ek bilgisini aldık ürün müdürü Emrah Bey'den.

Sözü fazla uzatmadan, yemek blogu kıvamına getirmeden şunu söylemek isterim ki;
1- Patates kızartmaları alıştığımızdan farklı ama çok lezzetliydi.
2- Havuç, biber, kabak kızartması insana o vıcık vıcık yağlı hissini de vermeden damağımda oldukça lezzetli bir tat bıraktı.
3- 20 dakikada pişen çoban kavurma -burada pişen diyorum çünkü kendi kendine pişiyor, siz o sırada başka işinizi rahatlıkla yapabilirsiniz- pratikliği ve lezzetiyle benden tam puan aldı.
4- Un ve tereyağıyla yaptığımız kırıntıların sıcak meyvelerin üzerine döküldüğü meyveli crumble ise son zamanlarda yediğim en lezzetli ve hafif tatlıydı.
5- Bir de bütün bunları bir kesme tahtası ve bir actifry la yapmamız, dağ gibi bir bulaşığın birikmemesi, temizliğinin çok kolay olması, yiyeceklerde fazla kızartıldığından ötürü yanma ihtimalinin olmaması, çocuklara kızartmasız kızartma tadları sunabilmemiz, başında beklemek zorunda olmadığımız için zamandan kazandırması beni oldukça cezbetti.

Begümsel Çalışmalar

2011-05-25T16:33:00.001+03:00

Begüm 13 aylık oldu 2 gün önce. Elimde olsa her anını fotograflarım. Benim çok fazla fotografım yok bebekligime ve çocukluğuma dair. Eksikliğini hissettiğimden midir nedir Begum'u sürekli çekiyorum. Anılarımız fotoğraflarla pekişsin istiyorum..

BETWIN US

2011-05-25T15:56:00.000+03:00

Bloglar arası sekerken bu mükemmel moda bloguna rastladım, bence bizim topraklarımız içerisinde türünün en iyisi:) İkiz kardeşlerin yarattığı bu blog hem moda hem de fotoğrafçılık adına bize görsel bir şölen sunuyor. Tebrikler Dilem ve Gizem:)

Hiç ağzınız sulanmasın...

2011-05-24T16:07:00.001+03:00

Çünkü bunlar TIK TIK

Sibeller Üremesin!

2011-05-24T15:39:00.000+03:00

Sibel Üresin, tanıştırayım...

Kendisi yaşam koçu ve aile danışmanlığı yapıyormuş. Vay ona güvenip onun rehberliğinden medet umanın haline!! Erkeğin çok eşliliğinin yasallaşmasını isteyen ve bunu İslam dinini referans göstererek pekiştirmeye çalışan bir insan nasıl aile danışmanlığı yapar çok merak ediyorum.

Röportajını ve yazısını okuduğumda ciddiye almadım ama farkında mısınız bilmem neyi ciddiye almasak başımıza gelir oldu bu ülkede. Neyi kınasak bir de bakmışız ki alışmışız, alıştırılmışız. Ancak son dönemde olan olaylar şifre skandalları, internet yasakları vs.,seçim öncesi yapılan akıl almaz açıklamalar sindirilecek gibi değil.

"Bir erkek, kadında arkadaşlık,cinsellik, annelik ve ev kadınlığı arar. Bu özellikleri taşımıyorsanız,eşiniz tarafından aldatılmaya hazır olmalısınız. Erkek için bu haklı bir arayıştır."

"Dayak ve aldatma bana göre boşanma sebebi değil. Türkiye'de ki kadınların yüzde 80'i dilinden dayak yiyor.Kadın kocasına itaat etmeli"

"Çok eşlilik, toplumdaki çarpık ilişkileri ve kızların evde kalma sorunlarının ortadan kalkması noktasında da ciddi rol oynayacaktır."

Böyle kendini bilmez açıklamalar hep yapılıyor, birileri hep kahraman olmaya çalışıyor da şimdi bunları okuyup "kadın doğru söylemiş" diyenlerin fazla olduğu bir topluluk içinde yaşıyoruz ya ben en çok da ona üzülüyorum.

.

İsmini ıssızlığından alan Garipçe hiç de ıssız değildi!

2011-05-11T13:21:00.000+03:00

Pazar günü geleneksel anneler günü kahvaltımızı gerçekleştirmek üzere bir değişiklik yaptık ve Sarıyer'e bağlı Garipçe Köyü'ne gittik. Orasının da keşfedildiğini ve çok afedersiniz başka kelime bulamıyorum b.kunun çıktığını okumuştum ama tabi bu kadarını tahmin etmiyorduk. Park sorunu ve kalabalık bir ara geri dönmeyi bile düşündürttü.

Deniz kenarında bulunan her 2 restoranda da self servis var ama sıcakları ( sosis, mıhlama, menemen, çay, bir de bal kaymak) onlar getiriyorlar ( 1 saat gelmesini bekledik) Çay için sürekli baskı uyguladık, termosla verilen çay içilecek gibi değildi. 1 bardak süt siparişimiz hiç gelmedi:)))Açık büfe olduğu için ziyan olan peynirin, tereyağının, domatesin, reçelin haddi hesabı yoktu.

Saat olarak ya çok erken saatlerde ya da 12'den sonra gidilmeli. Biz 10:30 da oradaydık ve kalabalık tavan yapmıştı. Esas balık restoranı olan bu yerlerin deniz ürünlerini denemedik o yüzden yorum yapamayacağım. Gitmeye değer mi ? Gitmezseniz pek bir şey kaçırmazsınız:)

Bu arada bir sürü bebek vardı. Bebekle, çocukla gidilebilecek bir yer. Özellikle girişteki değil de en sondaki kumun üzerine kurulmuş masalarda çocukla rahat edersiniz.

Yılın anne Oscarları dağıtıldı!

2011-05-06T14:25:00.000+03:00

Begüm 23 Nisan'da doğduğu için ben 2. anneler günümü kutlayacağım bu sene. İlk anneler günümü de hiç unutmuyorum. Eşim dergide beğendiğim o zaman Pioki Angel marka olduğunu bilmediğimiz çantayı internetten araştırarak Bilstore'da satıldığı bilgisine ulaşmış ve biz Bilstorelar'ı tek tek arayarak çantayı tarif etmiş ancak odun çalışanlar yüzünden sağlıklı bir bilgiye ulaşamamıştık. Derken 1,5 saatlik bir trafiğe maruz kaldıktan sonra kendimizi Kanyon'da bulmuştuk. Begüm'ü hemen gider geliriz diye anneme bıraktığımdan ve Begüm 3 saatte 1 emdiğinden zamanın akıp gidiyor olması ben de delicesine bir endişe yaratmışken trafiğin bedenlerimizde oluşturduğu gerginlik ve çantayı bulamamamızın getirdiği hayal kırıklığıyla Mango'dan normalde yüzüne bakmayacağım pazardan dahi almayacağım bir bluza onca parayı sayarak eve geri dönüşümüz ilk anneler günümüzün unutulmazıydı.

Üstünden çok sular aktı, acıkır diye 3 saat bile yalnız bırakamadığım kızım şimdi nerdeyse buzdolabını açıp kendi yemeğini kendi alacak ve bir gün gelecek bütün işlerini tek başına gören, kendi ayakları üzerinde durabilen bir insan olacak. Yine de annesi olarak ben onun her zaman yanında olacağım tıpkı annemin benim yanımda olduğu gibi. Bu yüzden bu 1 senedir belki benden daha da fazla yorulan, Begüm'e bakıp beni bakıcı aramak derdinden kurtaran, bizim her türlü ihtiyacımıza koşan anneme veriyorum ben yılın anne oscarını.
Veeee benim filmimin yardımcı anne oscarları da; anneliğinin 1. yılını yaşayan, anneliği öğrenmek ve alışmak için bir sürü yol kateden ve bunları bizimle paylaşan kendilerinden bir sürü şey öğrendiğim blog annelerine gelsin. ( Umarım birilerini unutmamışımdır)
Perihan,
Ayşe,
Laçin,
Çiğdem
Tanya,
Nihan
Kırmızı;
Eylem,
Özge,
Eymen'in annesi
Ilgar'ın annesi
Sena
Meraklının annesi
Blogcu anne

22 ağustos internet depremi

2011-05-04T15:34:00.000+03:00

Yıllarca yasaklara, kısıtlamalara, bu ülkenin gidişine, kötü yönetilişine kendi adıma üzülüyordum da şimdi kızım adına daha çok üzülüyorum. Çünkü onu daha şimdiden kendi kararlarını alabilen, özgür bir insan olarak yetiştirmeye çalışırken bu ülke sınırları içinde onun hem bir birey hem de bir kadın olarak aklımın hiçbir zaman almayacağı kısıtlamalara maruz kalacağını bilmek beni öfkelendiriyor, üzüyor ve düşündürtüyor.

Biliyorsunuz ki matbaacılığı Avrupalılar İslam dünyasından öğrenmişlerdi. Gerek İslam dünyasında gerek Osmanlı'da bilginin yayılması, insanların bilinçlenmesi istenmezken Avrupa aksi yönde bir hareket planıyla bilginin yayılması adına matbaacılığın yaygınlaşmasına önem verdi. Çok sayıda kitap basıldı, okur yazar sayısı arttı, değişik bilgi ve düşünceler geniş alanlara yayıldı, bilim, kültür ve düşünce hayatı gelişti.

Bu söylediklerim taaa 15.-16. yy.da oluyor, dikkatinizi çekerim. Şu an kaçıncı yüzyıldayız? 21.yy :))) Avrupalı bilgiyi yayması gerektiğini bizden 500 yıl önce anlamış. Biz hala anlayamamışız, anlamışız da işimize gelmemiş daha doğrusu.

22 Ağustos 2011'de Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu (BTK) bizi 4 internet filtresinden birini seçmek zorunda bırakacak. Filtreyi aşmak, DNS ayarlarını değiştirip kapanan sitelere erişim sağlamak, başka kanallardan bu sitelere girmek suç sayılacak.

Kısaca biz salağız ya,biz bizim için doğruyu- yanlışı bilemeyiz ya işte bu yüzden devlet bizim yerimize hangi sitelerin bizim için yararlı hangilerinin zararlı olduğuna karar verecek. Sağ olsun, iyi ki var!!! Böylelikle kendi istedikleri toplumu yaratacaklar akıllarınca, hayallerindeki itaatçi tek tip insan, tek tip düşünce modelini gerçekleştirecekler.

Bilgi değil itaat toplumunun bir parçası olmak isteyen tüm yalakalara, o yalakaların itaatçilerine acıyorum. Evet belki onlara karşı bir avuç insanız ama bilginin, bilincin bir gün kazanacağına inanıyorum, inanmak istiyorum.

Evim evim beyaz evim

2011-05-02T17:42:00.001+03:00

Yüzdük yüzdük kuyruğuna geldik. Bir aksilik olmazsa yeni evimize taşınmamıza en fazla 3 ay var. Zaten ev dekorasyonuyla ilgili 1 sene öncesinden araştırmalara başladım. En ince ayrıntısına kadar kafamda oluşturdum aslında, aksesuarından ankastresine kadar her şey belli. Eski evimizden sadece kıyafetlerimizi ve mutfak eşyalarımızı alıp çıkacağız gibi bir şey olacak.

Nasıl bir ev tasarladığımıza dair en büyük ipuçlarını bu fotoğraflar veriyor. Biz evimizde şimdiki evimizin aksine olabildiğince beyaz ve açık tonlar kullanmak istedik. Parlak lake, meşe ve beyaz deri anahtar kelimelerimiz.

Evimiz çok büyük değil, o yüzden mümkün olduğunca az eşya ve az aksesuar kullanmayı, evi gereksiz ayrıntı ve süslerle boğmamayı hedefliyoruz. Bu arada yukarıdaki beyaz çerçevelere ve kuş kafeslerine takmış durumdayım.

Bizi yorucu ama bir o kadar da zevkli bir dönem bekliyor. Begüm'le zor olur diye düşünmüştüm ama sağ olsun Begüm de bizimle mobilyacı gezmeye alıştı, çoğu zaman oraların maskotu oluyor:)))

Fotoğraf kaynağı için tık tık

Gelsin artık şu bahar

2011-04-29T15:51:00.001+03:00

Baharın bir türlü gelmek bilmemesi, havanın ısınmaması ve kasvetli gri bir gökyüzü hepimizin olduğu gibi benim de canımı sıkıyor, psikolojimi bozuyor. Biraz ince giyinsem iş yerinde donuyorum şu an olduğu gibi. En çok da baharı yaşayamadan o insanı hayattan bezdiren yapış yapış sıcakların gelmesinden korkuyorum..

Begüm enerjisini atacak yer arıyor şu sıralar, dört duvar arasında sıkışıp kalmanın verdiği mutsuzlukla(yaramazlıkla) kendini sokaklara atabilmenin sabırsızlığını ( balkon kapısını gösterip aç aç diyor sürekli) o da yaşıyor. Tam bir sokak delisi. Bense bu havalardan ve hastalıklardan korkuyorum, zaten aile boyu bir grip salgınını yeni atlattık.

Gel artık bahar,sıkıldık biz kızımla:)))

.

23 Nisan Doğum günümüz

2011-04-26T16:24:00.000+03:00

Begüm’ün doğum gününü nasıl yapacağımla ilgili çok fazla kararsızlık yaşadım. Gönlüm kendi içimizde hatta çekirdek ailemizle 3 kişilik küçük bir parti yapmaktan yanayken birden kafamda bir şimşek çaktı:) Her ne kadar biz bu minik kuzuyu 2 kişi yapsak da gerek benim hamilelik sürecimde gerek Begüm’ün 1 yaşına gelene kadar geçirdiği süreçte destekleriyle hakkını ödeyemeyeceğim insanlar da Begüm’ün 1.yılını, benim de anneliğimin ilk senesini bitirdiğimiz bu günde yanımızda olmalıydılar. Ailemizden en yakınlarımız ve en yakın dostlarımızla güzel bir doğum günü geçirdik 23 Nisan’da.

Doğum günü süslerimizi parti dünyasından aldık. Pastamız biraz Çokoprenses'in biraz da internetten bir kaç hello kitty'li pastanın karışımı gerçi benim kafamdaki pasta bambaşkaydı da bu işi Umut'a bıraktığımdan ve sonucuna razı olmayı baştan kabul ettiğimden bir şey diyemedim. Yemek sponsorları ise her zaman ki gibi annem ve teyzem:)))

Parti kelebeğimiz Begüm; doğum günü saatinden 1.5 saat önce uyuyup tam o saatte kalkınca huysuzluk, ağlama vs. gibi problemler yaşamadık. Ancak uyandığında evdeki insan sayısını görünce ufak çaplı bir şok yaşamadı değil:)

Armut dibine düşermiş

2011-04-20T14:18:00.000+03:00

Ben de böyle yaramazmışım, olmayacak ne varsa yapar annemi deli edermişim.

Beslenme üzerine

2011-04-20T13:18:00.000+03:00

Bugün diyetisyenle randevum vardı. Ne acı ki şu an Begüm'ü doğurduktan 1 ay sonra düştüğüm kilodayım. Kısaca özetlersek; ben hamileliğimde 30 kilo aldım. 1 ay sonra 18 kilosu gitmiş ve gitmeye de devam ediyordu çünkü beslenmeme hayatımda hiç olmadığı kadar dikkat ediyordum.

Ne olduysa Begüm 3 aylıktan sonra kilo almamaya başlayınca oldu. Bizim doktor bol bol şerbetli tatlı ve lokum yememi salık verince bende film koptu. O sıcaklarda sütüm artar bebeğim kilo alır diye o tatlıları tabak tabak nasıl yedim hala düşününce midem bulanıyor. Sen o kadar oku ne süt yapar ne süt yapmaz diye yerli yabancı bütün kaynakları ezberle ondan sonra git o kadar tatlıyı ye ve 1.5 ayda 6 kiloyu tekrar geri al. İşte bir umuttur yaşatan insanı diye boşuna dememişler. O zamandan aklımda kalan cümle zaten her şeyi açıklıyor. Demiştim ki "isterse 100 kilo olayım yeter ki bebeğim kilo alsın"

Begüm kilo almadı, böylelikle şerbetli tatlıların, lokumların bebeğe yaramadığını vücudumdan 6 kilo ödeyerek öğrenmiş oldum bende. Öyle yemişim ki hala canım tatlı istemiyor:)))

Diyetisyene bebek beslenmesini de sordum. Emzirmekten sıkıldığımı söyledim. Emzirmekten değil aslında Begüm'ün gece uyanıp emmeden sakinleşmemesinden sıkıldım. Diyetisyen "2 yaşına kadar muhakkak emzirin" dedi. Emziririm tabi şurda 1 sene kaldı 2 yaşına nolucak ki?:)))
Şu inek sütü- devam sütü- mama mevzusunu da konuştuk. " Süte gelene kadar yediğimiz her şey problemli" dedi.

Ben de bu konudaki bakış açımı sizlerle paylaşmak istiyorum. Türkiye'de bir şeyin belgesini almak o kadar kolay ki o yüzden hiç inanmıyorum organik gıdaya. Kötünün iyisidir o ayrı ama kimse ben sadece organik besleniyorum demesin. Her şey ilaçlı, katkı maddeli. Bebek mamaları da kendilerini sütten çıkmış ak kaşık gibi göstermiyorlar mı ona da sinir oluyorum. O kavanoz mamaları, yoğurtlar falan hepsi çocuklar için zararlı ama bence bizim bebeklerimize verdiğimiz gerçekten faydalı hiçbir şey yok şu anda. Anne sütüne bile yediğimiz her şey geçiyor. O yüzden inanmıyorum kavanoz mamasıyla beslenen çocukla sözde ev yapımı yiyeceklerle beslenen çocuğun sağlık açısından aralarında fark olduğuna. Bu demek değil ki sürekli hazır gıdalarla besleyelim çocuğu ama verince de vicdan yapmasın bence kimse. Daha Begüm mama, hazır gıdayla tanışmadı ama bunun sebebi şimdilik öyle bir ihtiyaç doğmadı. Bisküviyi bile doktordan doktora veriyoruz eline, doktor Begüm'ün siniri yatışsın diye veriyor daha doğrusu. Ancak artık ne yiyorsak Begüm'e de veriyoruz çok yağlı ve çok tuzlu olmamak kaydıyla. Çünkü artık o da değişiklik istiyor sıkıldı çocuk hastane yemeği gibi tatsız tutsuz yemeklerden. Dışarıda yemek yediğimiz zaman da bize eşlik ediyor Begüm zaten başka türlü zaptedilmiyor bizimki dışarıda.

Anlayacağınız rahat olun diyorum ben beslenme konusunda öyle kasmayın Fatma'nın çiftliği, Ayşe'nin sütü bilmem ne diye. Türkiye'de organik gıda yok siz kendi kendinizin meyvesini-sebzesini üretene, buğdayını çavdarını elde edene kadar:)))))***

*** Tabi bu benim düşüncem.

Başlık atmak gelmedi içimden

2011-04-07T14:47:00.000+03:00

Yazmak hiç içimden gelmiyor. Hatta blog okumak bile zor geliyor. Begüm'ün doğum günü yaklaşıyor. Organizasyon yapmaya üşeniyorum. Son günler gelecek, yapmadıklarım için pişman olacağım ama iş işten geçecek. Zaten çok büyük bir doğum günü düşünmüyorum, dışarıda yapacaktık vazgeçtim ondan da.

Begüm için ben "meme" yim. anne demek yok "memme" diyor bana. İşten dönünce "memme, memme, memme" diye üstüme atlıyor, üstümü başımı çekiştiriyor memeye ulaşmak için. Bu halini çok seviyorum da gece için aynı şeyleri söyleyemeyeceğim. Gece resmen uykuda emziriyorum. Ne zaman çocuğu yatağından alıyorum, ne zaman emzirip geri koyuyorum hatırlamıyorum. O kadar yorgunum ki tek isteğim uyumak, yatmak, dinlenmek ve türevleri:) Geçen gece annemde kalmıştım. Gece Begüm'e " Yeter artık, derdin ne" diye bağırmışım, hiç haberim yok. Sabah çok erken kalkmıyor allahtan. En erken 7:30 en geç 09:00 kalkış saatlerimiz ama gece de geç yatıyor. Mesela dün akşam 23:40'ta uyudu.

Begüm bu hafta yürümeye başladı. 1 adım 2 adım derken epey bir gezmeye başladı ortalığı ama çok hızlı yürüdüğünden düşüyor hemen sonra kalkıp tekrar devam.

Hala diş yok Begüm'de ama üstten bir tane çıktı, çıkacak. Terslik ya bizim ilk dişler üstten başlayacak.

Bu arada Begüm çok huysuz bir şey oldu bu aralar. İstediği olmadığı anda basıyor çığlığı ve ağlamayı.

Ben bu aralar iyi değilim ya, içimden hiçbir şey yapmak gelmiyor...

Wordpress adresim

2011-03-01T12:00:00.000+02:00

Ben anlamadım hiçbir şey. Blogger kapatılmış ya da kapatılacakmış. Araştırmaya vaktim yok ama hemen bir wordpress adresi aldım, o da ilk etapta çok karışık gözüktü gözüme, neyse zamanla çözeriz.

Ne zamandır adam gibi vakit ayıramadığım blogum "kör ölür badem gözlü olur" misali bir değerlendi ki gözümde oysa ki yazacak ne çok şey vardı, yeni fotoğraf makinesi alacaktım, yeni taşınacağım ev için dekorasyon fikirlerini paylaşacaktım, diyetisyen kontrolünde diyete başladığımdan bir diyet günlüğü oluşturacaktım, Begüm'le ilgili bir sürü şey vs. vs.

Bir süre önce yanlışlıkla fotoğraflarımı silmiştim ve emeklerimin fotograf kısmı boşa gitmişti. Şimdi de bütün emeklerimiz mi boşa gidecek. Daha neler göreceğiz bilmiyorum komple kapatsınlar interneti zaten Türk milleti zarar görüyor facebook olsun, youtube olsun. Çoluğa çocuğa, evliye bekara kötü örnek oluyor.

Bıktım artık ya bu ülkeden ben. İnsanlarından da, yönetenlerinden de... Hep sığ düşünceler, hep cehalet ... Günden güne her şey daha da kötü oluyor bir gün de iyi bir şey olsun. Bu yazdıklarım yayınlanacak mı onu bile bilmiyorum. Belki de boşuna yazıyorum.

Neyse bir gün bana bu sayfadan ulaşamazsanız yeni sayfam; missredsdiary.wordpress.com

Kapatın abi interneti de kapatın rahatlayın!!!

2011-03-01T11:57:00.000+02:00

Ben anlamadım hiçbir şey. Blogger kapatılmış ya da kapatılacakmış. Araştırmaya vaktim yok ama hemen bir wordpress adresi aldım, o da ilk etapta çok karışık gözüktü gözüme, neyse zamanla çözeriz.

Ne zamandır adam gibi vakit ayıramadığım blogum "kör ölür badem gözlü olur" misali bir değerlendi ki gözümde oysa ki yazacak ne çok şey vardı, yeni fotoğraf makinesi alacaktım, yeni taşınacağım ev için dekorasyon fikirlerini paylaşacaktım, diyetisyen kontrolünde diyete başladığımdan bir diyet günlüğü oluşturacaktım, Begüm'le ilgili bir sürü şey vs. vs.

Eski blogum missredsdiary.blogspot.com'da yanlışlıkla fotoğraflarımı silmiştim ve emeklerimin fotograf kısmı boşa gitmişti. Şimdi de bütün emeklerimiz mi boşa gidecek. Daha neler göreceğiz bilmiyorum komple kapatsınlar interneti zaten Türk milleti zarar görüyor facebook olsun, youtube olsun. Çoluğa çocuğa, evliye bekara kötü örnek oluyor.

Bıktım artık ya bu ülkeden ben. İnsanlarından da, yönetenlerinden de... Hep sığ düşünceler, hep cehalet ... Günden güne her şey daha da kötü oluyor bir gün de iyi bir şey olsun. Bu yazdıklarım yayınlanacak mı onu bile bilmiyorum. Belki de boşuna yazıyorum.

Neyse bir gün bana bu sayfadan ulaşamazsanız yeni sayfam; missredsdiary.wordpress.com

Annem bu cumartesi çalışıyor ve buna çok gıcık oluyor:(

2011-02-26T11:54:00.000+02:00

Hayalimdeki bebek odası

2011-02-21T17:01:00.000+02:00

Begüm'ün henüz bir odası yok. 7 aylık olana kadar beşikteydi sonrasında ise bir park yatak aldık ve şimdilik bununla idare ediyoruz. Yeni evimize geçtiğimizde bir odası olacak kızımın da tabi aşağı yukarı 15-16 aylık olmuş bebeği nasıl kendi odasında yatıracağız onu bilemiyorum. Hele ki geceleri bu şekilde kalkmaya devam ederse ben nasıl sürekli gider gelirim bu da beni düşündürten sorulardan biri. Sanırım yeni evimizde de Begüm'ün yeni odası bizim odamız olacak:))) O kadar git gele can dayanmaz çünkü. Bu arada biz çok seviyoruz Begüm'le uyumayı. Gözümüzü açtığımızda onu görmeyi, sabahları onun bizi uyandırmasını ve yatakta oyunlar oynamayı.

Neyse gelelim konuya. Benim hayalimdeki oda tam da bu bebek odası. Yuvarlak hatlara sahip futuristik bir bebek odası istiyorum. Bu fotoğrafı bir siteden buldum ama bir anne bebek dergisinde bu tarz çalışan bir mobilyacı görmüştüm, şimdi onu bulmam lazım benim. Gören, bilen, duyan varsa lütfen yardımcı olsun bana:)

9-10 ay zeka gelişimi için oyunlar

2011-02-18T18:21:00.000+02:00

Çalışan anne bebeğiyle daha kaliteli zaman geçirirmiş. Bunu kim demişse koca bir yalan söylemiş. İşten çıkıp Begüm'ü annemden alıp eve vardığımızda akşam saat 8'i bulmuş oluyor. Yemek yemişsek annemde, ne mutlu bize ama yememişsek zaten yemeği ısıt, salata yap, sofrayı kur, ye, yemeği topla, bulaşıkları makineye koy veya yıka, mutfağı topla oldu mu saat 9? Oldu.
Yemekten sonra rehavet çöküyor tabi insana. Ondan sonra Begüm huysuzluk yapmasın ya da uyusun diye gözünün içine bakıyorum resmen. Kalite bunun neresinde sorarım size?

Sonra hafta sonu geliyor. Haftalık alışveriş yaptığımızdan boşalan dolabı bir doldurmak lazım. Kirlileri çamaşır makinesine atıp evi bir toparlamak lazım. Market alışverişi başlı başına bir iş ve ben ütüyü bile daha çok seviyorum artık. Bir sürü poşet ve Begüm artı Begüm'ün eşyalarıyla eve çıkana kadar kan ter içinde kalmaktan nefret ediyorum. Hafta sonu yapılması gereken işler listesi bu kadar kabarıkken zaten öğlene kadar hiçbir şey yapamıyoruz. Begüm'ün kahvaltısı, Begüm'ün meyvesi, Begüm'ün çorbası. Ben bu konuda hassasiyeti bir türlü atamıyorum üstümden. Çünkü kesilen meyve 15 dakikada tüketilmelidir, ısınan yemek tüketilmezse bakteri üretir gibi bilgilerden ötürü hep istiyorum ki yiyelim adam gibi evimizde sonra çıkalım dışarıya. Zaten trafik, insan kalabalığı yeterince zamanımıza tecavüz ediyor bir de dışarıda vay ben şimdi Begüm'ü nasıl besleyeceğim diye düşünmek istemiyorum.

Alışveriş bitip eve geldikten sonra her çalışan bayanın hafta sonu yapmak üzere biriktirdiği işler üstüme üstüme geliyor. Bunları yapmanın ya da yapamamanın verdiği stres bebeğinize yeterli vakti ayıramamanın vicdan azabıyla birleşince bir de bakmışsınız hiçbir şeyi tam istediğiniz gibi yapamadığınız 2 gün daha bitmiş ve pazar akşamı olmuş. Pazar akşamları çok kötü oluyorum ben sanki bütün hafta sonu gezmişim de pazartesi günkü sınavı unutmuşum gibi hissediyorum. Son dakikaya kadar çalışmamış öğrenci gibi stres basıyor beni. Bütün bu kaos içinde Begüm'e vakit ayırıyorum tabi ama kaliteli mi? Bence değil.

Kısaca; hayat zor!!

Şimdi birazda oyunlardan bahsedeyim. Begüm oyuncaklarla pek oynamıyor, sürekli keşfetme modunda olduğu için oynamaması gereken ne varsa onların peşinde!!! Bu yüzden biz de oyuncak almıyoruz Begüm'e. IKEA'dan aldığımız kaplar, mandallar, bir de halkalarla oynuyoruz beraber. Doktorumuz da zeka gelişimi için şu oyunları oynamamızı önerdi.

1- Kutuyu doldurup boşaltma: Mandalları kutuya koyuyoruz sonra tek tek mandalları çıkartıyoruz.

2- Kırmızı rengi öğretme: Değişik renkli halkaların, kapların ya da mandalların içinden sürekli kırmızı olana yönelerek, örneğin diğerlerinden mandal diye bahsederken ondan "kırmızı mandal" diye vurgu yaparak ayrıca çevremizde kırmızı olan her şeyden "kırmızı yastık", "kırmızı domates" diye bahsederek kırmızıyı öğretmeye çalışıyoruz ve bir sürü renkli obje içinden kırmızı olanını bize vermesini istiyoruz.

3- Oyuncak saklama : Tanıdığı bir objeyi ya da oyuncağı beraber onun da ulaşabileceği bir yere saklıyoruz. ( Mesela Begüm'ün Ayşe bebeğini sakladık) Sonra yaklaşık 1 saat sonra "nerdeymiş Ayşe?" diyerek sakladığımızdan yerden Ayşe'yi çıkarıyoruz. Bir kaç kez aynı şeyi tekrarlayıp en sonunda Ayşe bebeği onun bulmasını istiyoruz.

4- Saklambaç; Bebeğimizin bizi duyabileceği bir yere saklanarak sese doğru gelmesini ve bizi bulmasını sağlıyoruz.

5- kapak açma-kapama : Kavanoz ve kutuların kapaklarını açma kapama egzersizleri yapıyoruz.

.

Begüm büyüyor, zaman geçiyor

2011-02-08T17:59:00.000+02:00

Blog yazmakla yazmamayı sorguluyorum ne zamandır, yazmaya vakit bulamıyorum ama sorgulamaya vakit bulabiliyorum çünkü. Bir iş ya tam yapılmalıdır ya da hiç yapılmamalıdır bence. Mesela blog yazıyorsan düzenli olarak yazmalı ve bloggerları takip etmelisin hatta ortak paydada buluştuklarınla görüşmelisin. Benimse neredeyse hiçbirini yapmaya vaktim yokken ne diye "bugün de yazamadım, konular birikti, hangi birini yazsam" diye serzenişte bulunuyorum ki???
İlk zamanlar yazmadığım zamanlarda suçluluk bile duyardım ki o geçti çoktan. Düzenli yazamamaktan bloggerları da düzenli takip edememe safhasına geçmemle olay koptu.

İşte böyle ah vah ede ede Begüm de 9,5 aylık oldu. Emzirme tam gaz devam ve artık her şeyi yiyor bizimki. Geçen gün keçi sütünden yoğurt ve keçi peynirini de tekrar denedik, ne mutlu ki alerjik bir reaksiyon olmadı kuzu da. Soya sütü hiç içime sinmiyordu artık keçi sütüne geçiş yaptık, mutluyum, huzurluyum:)

Artık sıralıyor bizimki ve emekleyerek bütün evi dolaşıyor.
Hala diş yok.
Eliyle öpücük vermeyi de öğrendi sonunda tabi ağzını tutturabilirse:)
Bu arada kedi-köpek ve bebek resimlerine cici dediğimizde eliyle cici yapıyor çok tatlı:))
Tam bir "RIHANNA" fanatiği, şarkısı başlayınca kendinden geçiyor.
Geç yatıyor ama artık gece bir veya iki defa kalkıyor, yine de uyku düzenimiz yok:(
Oyuncaklarla hiç ilgilenmiyor. O yüzden oyuncak almak da istemiyorum. Doktorumuz iç içe geçen kaplar- halkalar alın dedi zaten bir kaç ay önce almıştık ama oynamıyor.

Diğer postta 9-10 aylık bebeğin zeka gelişimi için doktorun bize verdiği oyunlardan bahsedeceğim. Ve umarım bol bol resimle tekrar huzurlarınızda olmak üzere:)))

BANA SORU SORUN:)

2011-02-02T15:22:00.001+02:00

Ask me anything http://formspring.me/missredmissred

formspring.me

2011-02-02T15:00:00.000+02:00

Ask me anything http://formspring.me/missredmissred

YENİ YIL YAZISI

2010-12-31T16:44:00.000+02:00

Bu gece yeni bir yıla giriyoruz, bir şeyler yazmak lazım tabi. Yeni yıl kavramı benim için pek bir şey ifade etmemiştir kendimi bildim bileli. Bu konuda da kendime kızmışımdır çoğu zaman. Bir vesiledir çünkü insanlar için yeni yılın gelişi. Kimisi sigarayı bırakır, kimisi diyete başlar, kimi hayatında büyük değişiklikler yapmaya karar verir kimi ise yeni yılın güzellikler getireceğini umut eder. İlk defa ben de geçen sene 2010 yılına büyük umutlarla girdim çünkü o zaman karnımda kızım vardı ve biliyordum ki 2010 yılı çok farklı geçicekti. Yoktan bir hayat var etmek başka şeye benzemezdi. Öyle de oldu. 2010 yılı bir daha böylesine yoğun yaşanmayacak ilkleri yaşattı bana. Ve ışık hızıyla geçti, bu kadar hengamede nasıl geçtiğini anlamadım bile.

2011 bu kadar hızlı geçer mi bilmiyorum ama 29,5tan 30 olduğum şu günlerde istiyorum ki 2011 keyfini çıkardığım, dolu dolu yaşadığım, nasıl da geçti oysa yapacak ne de çok şey vardı demediğim bir yıl olsun. İşin özü 2011'den beklentilerim çok fazla hem kendim hem de ailem adına. İşte bu da benim 2011 istek listem;

Yeni yılda kendime baklava,börek, fast food vs yiyerek zayıflatacak bir diyetisyen diliyorum öncelikle:)))) Şaka bir yana yeni yıldaki en büyük hedefim kilo vermek. Zira ben bu konuda çok takıntılı bir insanım ve kendime gelebilmem için eski kiloma dönmem şart.
Yeni yılda nihayet yeni evimize taşınacağız ve bir türlü benimseyemediğim şu anki evden ve bütün gereksiz birikmiş eşyalardan kurtulacağım için şimdiden hafiflemiş hissediyorum kendimi. Yeni yılda "venge" renginden uzak bembeyaz bir ev diliyorum.
Yeni yılda kendime kesintisiz uykular diliyorum. Her gün değil haftada 3-4 defa bile yeter. Begüm'ün kendi kendine uyuyabilmesi ve gece 1000 defa uyanmaması da isteklerim arasında.
Yeni yılda biri yurt dışı olmak üzere en az 2 tatil diliyorum, dinlendiğimi hissetmek ve etrafta ruh gibi gezmemek istiyorum:)
Yeni yılda kendime ve arkadaşlarıma daha fazla vakit ayırmak istiyorum.
Yeni yılda içimdeki araba kullanma korkusunu yenip artık kendimi yollara vurmak istiyorum.

Bakalım bu mütevazi listenin ne kadarı gerçekleşecek yeni yılda, seneye bir muhasebesini yaparım artık

Yeni yılda herkesin en mütevaziden en olmaz gibi görünenine bütün dileklerinin gerçekleşmesi dileğiyle.

Begüm ve televizyon

2010-12-28T12:05:00.000+02:00

Bizim evde TV hep açıktır. Son 1 aya kadar problem olmuyordu ama artık Begüm televizyonla ilgilenmeye başladı. Eskiden TV'ye arkası dönük oturtuyorduk ve dönüp bakmıyordu bile, ilgilenmiyor diye seviniyorduk. Neden sonra Begüm reklamlar çıktığında televizyona kilitlenmeye başladı ve artık iş ciddi boyutlara ulaştı. Reklamlar başladığı anda elindeki her şeyi, yanındaki herkesi bırakıyor ve Begüm diye bas bas bağırsak bile kesinlikle bakmıyor. Hipnotize olmuş bir şekilde TV'ye odaklanan Begüm reklamlar çıktığı anda bunu anlamayı nasıl başarıyor bilmiyorum.

Sürekli bebekler için TV'nin zararlarını okuyup duruyorum, hal böyle olunca tırsıyor insan. Şimdilik çözüm olarak reklamlarda kanalı değiştirsek de onu tamamen TV'den uzaklaştıracak ya da ailecek kendimizi TV'den uzaklaştıracak bir çözüm bulmalıyım.

Siz TV konusunda ne düşünüyorsunuz? Bebeğinize TV seyrettiriyor musunuz? Hiç tanıştırmamalı mı yoksa arada seyrettirmek bir problem yaratmaz mı?